โทรศัพท์สั่นอยู่บนโต๊ะข้างเตียงเป็นครั้งที่สาม สวี่จินอันถึงได้ยื่นมือออกมาจากห้วงนิทรา
ผ้าม่านปิดไม่สนิท แสงยามเช้าลอดผ่านช่องว่างเข้ามาในห้องนอน ปูพื้นเป็นแผ่นสีขาวพร่าเลือน เธอหลับตาควานหาอยู่นาน ปลายนิ้วปัดโดนแก้วน้ำเปล่าที่เมื่อคืนลืมเก็บจนล้ม ก่อนจะคว้าตัวการที่บังอาจมารบกวนฝันดีของเธอได้สำเร็จ
หน้าจอสว่างวาบ ข้อความแทบจะยัดแน่นเต็มแถบแจ้งเตือน
ถังอี้ส่งข้อความไวแชตมาเจ็ดข้อความ
ในกลุ่มแขกรับเชิญของรายการ "วันนี้ก็ต้องมีความสุข" มีข้อความที่ยังไม่ได้อ่านเพิ่มขึ้นอีกยี่สิบกว่าข้อความ
ส่วนด้านบนสุดของการแจ้งเตือนเวยปั๋ว มีหัวข้อหนึ่งที่พุ่งขึ้นไปติดอันดับค้นหายอดนิยมสิบอันดับแรกแล้ว
#พวกเขารู้จักกันมาก่อนหรือเปล่า#
สวี่จินอันจ้องตัวอักษรไม่กี่คำนั้น กะพริบตาช้า ๆ สองที
เมื่อคืนตอนรายการตัวอย่างจบ หัวข้อนี้ยังอยู่ท้ายกระดานบันเทิง ราวกับเปลวไฟเล็ก ๆ ที่เพิ่งถูกลมพัดให้ลุกขึ้นมา เธอแค่นอนหลับไปไม่กี่ชั่วโมง แต่ชาวเน็ตกลับเห็นได้ชัดว่านอนกันไม่หลับทั้งคืน ถึงกับเอาบทสัมภาษณ์ไม่กี่ประโยค ตรอกเล็ก ๆ ในมหาวิทยาลัยไม่กี่สาย และประตูด้านข้างที่ชำรุดทรุดโทรม มาปั่นจนกลายเป็นปฏิบัติการขุดคุ้ยข้อมูลครั้งใหญ่
เธอพิงหัวเตียงลุกขึ้นนั่ง แล้วกดลิงก์แรกที่ถังอี้ส่งมา
พาดหัวเขียนอย่างมั่นอกมั่นใจ
【ไทม์ไลน์ความสัมพันธ์สมัยมหาวิทยาลัยของเฮ่อหรานกับสวี่จินอัน ทีมรายการตกหล่นข้อมูลไปมากแค่ไหนกันแน่?】