ไม่มีใครโน้มน้าวใครได้สำเร็จ
ข้อสงสัยกับคำโต้แย้งพันกันยุ่งเหยิง กลับยิ่งดันกระแสให้ร้อนแรงขึ้นเรื่อย ๆ คนที่เดิมแค่แวะมาดูเรื่องสนุกผ่าน ๆ ต่างก็หยุดฝีเท้าตรงหน้าภาพแคปหน้าจอทีละภาพและคลิปที่เปิดช้าทีละช่วง
สวี่จินอันเพิ่งไถอ่านไปได้ครึ่งเดียว โทรศัพท์ของถังอี้ก็โทรเข้ามา
“ตื่นแล้วหรือ?”
“โดนนักสืบออนไลน์หลายหมื่นคนปลุกจนตื่นน่ะสิ”
ปลายสายมีเสียงพลิกกระดาษดังแว่วมา
“เห็นกระทู้วิเคราะห์แล้วหรือ?”
“กำลังศึกษาวิธีสืบสวนของพวกเขาอยู่”
“อ่านได้ แต่อย่ากดไลก์ ห้ามตอบกลับด้วย”
สวี่จินอันเปิดผ้าห่มลงจากเตียง เท้าเปล่าเหยียบพื้นซึ่งอาบแสงยามเช้า
“ทีมรายการไม่ได้ถามหรือว่าจะชี้แจงไหม?”
“ถามแล้ว ฉันเสนอว่าไม่ต้องตอบ พวกเขาก็คิดเหมือนกัน”
“แต่ชาวเน็ตเรียบเรียงไทม์ไลน์เมื่อเจ็ดปีก่อนออกมาแล้วนะ”
“ไทม์ไลน์ไม่ใช่หลักฐาน”
น้ำเสียงของถังอี้ยังคงสงบนิ่งเหมือนเคย
“ตอนนี้คนส่วนใหญ่ยังคุยกันเรื่องเนื้อหารายการ ไม่ได้กลายเป็นกระแสด้านลบอย่างจริงจัง ถ้าจู่ ๆ ออกมาปฏิเสธตอนนี้ ทุกคนจะยิ่งคิดว่าพวกเธอกำลังปิดบังอะไรอยู่”
สวี่จินอันเดินไปที่หน้าต่างแล้วดึงม่านเปิดออกจนสุด
ทั้งเมืองตื่นจากรัตติกาลแล้ว รถยนต์บนทางยกระดับที่อยู่ไกลออกไปเรียงต่อกันเป็นสายยาว เคลื่อนตัวช้า ๆ
“งั้นก็ปล่อยให้พวกเขาสืบกันต่อไป?”
“คุยกันตามปกติได้ แต่ถ้ารบกวนคนทั่วไปหรือละเมิดความเป็นส่วนตัว ทางสตูดิโอจะจัดการเอง”
ถังอี้เว้นไปครู่หนึ่ง ก่อนพูดเสริมว่า
“เดี๋ยวทีมรายการจะปล่อยโพลให้ร่วมโหวต ดึงความสนใจบางส่วนไปที่การถ่ายทำตอนต่อไป เธอแชร์ตามที่กำหนดก็พอ อย่าแสดงความเห็นเพิ่ม แล้วก็อย่าทำอะไรเกินจำเป็น”
หลังวางสายไม่ถึงสิบนาที บัญชีทางการเวยปั๋วของรายการ “วันนี้ก็ต้องมีความสุข” ก็โพสต์อัปเดตใหม่จริง ๆ