หลังดูตัวอย่างภายในที่ปล่อยออกมาในคืนวันจันทร์ กลุ่มงานของรายการ "วันนี้ก็ต้องมีความสุข" ก็เงียบไปไม่ถึงครึ่งชั่วโมง
พูดให้ถูกคือ แขกรับเชิญต่างหากที่เงียบ
ส่วนทีมผู้จัดการของแต่ละคนเห็นได้ชัดว่าไม่ได้เงียบด้วย
สวี่จินอันกลับถึงบ้าน อาบน้ำเสร็จ และเพิ่งเป่าผมจนแห้งหมาด ๆ ข้อความของถังอี้ก็ส่งตามมาพร้อมกับฉบับสุดท้ายที่ทีมงานยืนยันเรียบร้อยแล้ว
【พรุ่งนี้ยืนยันรอบสุดท้าย รายการจะออกอากาศอย่างเป็นทางการวันพุธตอนเที่ยง】
ยังมีอีกข้อความตามมา
【คิดข้อความตอนแชร์ต่อเองนะ อย่าเขียนเหมือนโฆษณาแบรนด์】
สวี่จินอันนั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง มองอยู่หลายวินาที
【ฉันเคยเขียนเหมือนโฆษณาแบรนด์ตรงไหน?】
ถังอี้คงกำลังถือโทรศัพท์อยู่พอดี ถึงตอบกลับมาเร็วมาก
【โพสต์ร่วมงานกับแบรนด์สกินแคร์เมื่อเดือนก่อน เธอเขียนว่า “ดีใจมากที่ได้แบ่งปันความอบอุ่นและการอยู่เคียงข้างนี้กับทุกคน”】
【คนปกติเขาไม่พูดกันแบบนี้หรอก】
สวี่จินอัน: “……”
นั่นผ่านการตรวจจากแบรนด์แล้วนะ
ไหงสุดท้ายกลายเป็นความผิดของเธอไปได้ล่ะ
เธอวางโทรศัพท์ไว้ข้าง ๆ เดิมทีคิดจะถามเฮ่อหรานว่าจะเขียนอะไร แต่เปิดหน้าต่างแชตแล้ว สุดท้ายก็อดใจไว้ได้
ก็แค่แชร์รายการวาไรตี้เอง
จะต้องส่งคำตอบให้ตรวจล่วงหน้าทำไม
อีกอย่าง ด้วยฝีมือการทำงานแสดงความสัมพันธ์ต่อสาธารณะที่คล่องขึ้นทุกวันของครูเฮ่อ ใครจะรู้ว่าท้ายที่สุดเขาจะเขียนอะไรออกมาอีก
วันถัดมาเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว
วันอังคารยังคงเป็นวันซ้อมเรื่อง "คนในหมอก"
ตอนกลางวันสวี่จินอันแทบไม่ได้ดูโทรศัพท์ จนพักตอนบ่ายถึงเห็นว่าทีมงานส่งฉบับสุดท้ายเข้ากลุ่มแล้ว เมื่อเทียบกับฉบับตัดต่อคร่าว ๆ ของวันก่อน จังหวะโดยรวมลื่นไหลขึ้นมาก และคำบรรยายก็เปลี่ยนเป็นฉบับทางการทั้งหมด
จุดที่เปลี่ยนชัดที่สุดคือช่วงท้าย
ประโยคเดิมที่ว่า “แต่เรายังอยู่เป็นเพื่อนกัน แล้วเดินไปด้วยกันอีกครั้งได้” ไม่ได้ถูกแก้