เพื่อนสนิทของเจียงถังเริ่มคอมเมนต์ถล่มทันที
"เทพเหนียน สุขสันต์วันเกิด! ถังถังกับเทพเหนียนมีความสุขตลอดไป!"
คอมเมนต์ในเฟซบุ๊กของเสิ่นซิวเหนียนเป็นอีกสไตล์หนึ่ง
"สุขสันต์วันเกิด เค้ก ไลค์ ยิ้ม กุหลาบ จับมือ"
เสิ่นซิวเหนียนตอบกลับ: "ขอบคุณ ไลค์ ยิ้ม กุหลาบ จับมือ"
เจียงถังหัวเราะจนทรุดลงบนโซฟาตัวสั่น
เสิ่นซิวอวี๋ส่งข้อความหาเสิ่นซิวเหนียน: "พรุ่งนี้ถังถังมาหรือเปล่า?"
เสิ่นซิวเหนียนถามเจียงถัง: "ถังถัง ทางบ้านจัดงานเลี้ยงวันเกิดให้ฉัน เธออยากไปเล่นด้วยไหม?"
"ถ้าอยากไปเราก็ไป ถ้าไม่อยากก็ไม่ไป"
เขารู้ว่าถังถังไม่ค่อยชอบสถานที่ที่ต้องเข้าสังคม
เดิมทีเขาคิดไว้ว่า ถ้าถังถังไม่อยากไป เขาก็จะไปโผล่หน้างานเลี้ยงสักหน่อย แล้วใช้เวลาที่เหลือเดตกับถังถัง
เจียงถังคิดอยู่นาน นั่นคืองานเลี้ยงวันเกิดของเสิ่นซิวเหนียน เธออยากอยู่เป็นเพื่อนเขา
เธอพยักหน้า: "ฉันอยากไปอยู่กับเธอ"
เสิ่นซิวเหนียนหัวเราะเบา ๆ: "ได้"
เธอนึกถึงเรื่องค่าคลั่งเงิน คว้าแขนเสิ่นซิวเหนียนไว้: "เธอช่วยบอกคนในครอบครัวเธอได้ไหม อย่าให้ของขวัญฉันเลย"
"ได้โปรด ๆ"
เสิ่นซิวเหนียนไม่ค่อยเข้าใจ แต่ก็รับปาก
"ได้"
เจียงถังถึงได้วางใจ
พวกเขาสนุกกันจนดึกดื่น เจียงถังง่วงมากถึงได้ไปนอน
เสิ่นซิวเหนียนนอนไม่หลับ ถือตุ๊กตาที่เจียงถังถักให้พลิกไปพลิกมา เขาเห็นการ์ดอวยพรที่ถังถังเขียนให้เขา
การ์ดอวยพรวันเกิดเค้ก ด้านบนวาดรูปเค้ก เขียนข้อความ: "ขอให้เสิ่นซิวเหนียนมีความสุข สมหวังในสิ่งที่คิด สมหวังในสิ่งที่ได้"
มุมปากเสิ่นซิวเหนียนกระตุกขึ้นเล็กน้อย สิ่งที่เขาคิดและหวังมีเพียงถังถัง เขาได้สมหวังแล้ว