"เกาไท?"
เจียงฉือเหย่หรี่ตาลง ใบหน้าเผยความเย็นชา
หลินหวายพูด: "ใช่เขา"
เกาไทเป็นคนขยะ เขาเป็นลูกพี่ลูกน้องของเจียงถัง แต่กับเจียงถังก็ไม่มีน้ำใจพี่น้องอะไร
พ่อของเกาไทเป็นลุงของเจียงถัง เปิดบริษัทวัสดุก่อสร้าง ช่วงไม่กี่ปีนี้ธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ไม่ค่อยดี บริษัทพวกเขามีปัญหาสายเงินทุน
เกาไทเคยคิดจะใช้ความสวยของเจียงถัง เอาใจทายาทตระกูลฟู่ เพื่อเกาะตระกูลฟู่ ขอการสนับสนุนเงินทุนจากตระกูลฟู่
เขาสั่งให้เจียงถังไปยั่วยวนทายาทของตระกูลฟู่
เจียงถังโกรธมาก เธอไม่ยินยอม เกาไทก็ตามกวนเธอเรื่อย ๆ
เจียงฉือเหย่ตอนนั้นเพิ่งเป็นเพื่อนกับเจียงถัง เขาช่วยเธอสั่งสอนเกาไท
หลังจากนั้นเกาไทก็ไม่กล้ามาตามกวนเจียงถังอีก ความคิดนั้นของเขาก็พังทลายไปเอง
กู้เจี่ยนขมวดคิ้ว: "เกาไทกล้ามาหาเจียงถังอีก เขาหาเรื่องตายหรือไง?"
หลินหวายพูด: "ฉันเดาว่าเขาคงเห็นข่าวที่เจียงถังคบหาสวีตกับเสิ่นซิวเหนียน เลยคิดจะมาเกาะความสัมพันธ์อีกครั้ง"
เขามองเจียงฉือเหย่: "ท่านเจียง จะทำยังไง? เราจะสั่งสอนเขาอีกสักครั้งไหม?"
"เรื่องนี้เกี่ยวอะไรกับเรา?" เจียงฉือเหย่มองเจียงถังที่ยังกอดกับเสิ่นซิวเหนียนอยู่ห่าง ๆ แล้วหัวเราะเย็น: "ฉันจะไปช่วยเธอทำไม?"
หลินหวายเงียบไปครู่หนึ่งแล้วพูด: "แต่ก็ควรบอกเจียงถังสักหน่อยนะ?"
"ถ้าไม่บอกเธอ เธอคนเดียวจะถูกเกาไทตามกวน ก็ไม่ดี"
"ก็ได้" เจียงฉือเหย่รีบหยิบโทรศัพท์ออกมา: "ฉันบอกเธอเอง"
เขาพิมพ์เบอร์โทรศัพท์ของเจียงถังอย่างคล่องแคล่ว ค้นหา WeChat ของเจียงถัง แล้วนิ้วแตะเพื่อเพิ่มเพื่อน
เขาไม่ได้เสียใจที่ลบเจียงถัง
เขาไม่ได้อยากเพิ่มเพื่อนเจียงถังด้วย
เขาแค่อยากจะบอกข่าวนี้ให้เจียงถังรู้เท่านั้น