"ถังถัง ตื่นเถอะ มีเหตุการณ์ฉุกเฉิน"
เช้าวันรุ่งขึ้น ตีแปดครึ่ง เจียงถังกำลังหลับสบายอยู่ดีๆ ก็ถูกปลุกโดยระบบ
เธอขยี้ตา แล้วพูดด้วยความดีใจในหัว: "ถ่งถ่ง เธอหยุดพักเสร็จแล้วเหรอ? มีเหตุการณ์ฉุกเฉินอะไร?"
"อื้มๆ" ระบบกล่าว: "ถังถัง เกาไทจะมาหาเธอ เจียงฉือเหย่กำลังรออยู่ที่หน้าโรงเรียนเพื่อดักเขา"
เจียงถังนึกขึ้นได้ว่าเกาไทคือใคร แล้วก็โกรธขึ้นมา: "เกาไทคนสารเลวนี่ เขายังกล้ามาหาฉันอีกเหรอ?"
ไอ้สารเลวนี่ เคยพยายามบังคับให้เจ้าของร่างเดิมไปยั่วยวนท่านใหญ่แห่งตระกูลฟู่ เจ้าของร่างเดิมไม่ยอม เขาก็รังควานเธอ โชคดีที่เจียงฉือเหย่ช่วยเจ้าของร่างเดิมไว้
ตอนนี้เขายังกล้ามาอีกเหรอ?
เจียงถังโกรธมาก
เธอนึกถึงเจียงฉือเหย่ แล้วอดเป็นห่วงไม่ได้: "เจียงฉือเหย่จะไม่ไปชกกับเขาใช่ไหม?"
เจียงถังคิดว่าเป็นไปได้มาก เพราะนิสัยของเจียงฉือเหย่ไม่ค่อยดีนัก
เวลาที่เขาโกรธ เขาสามารถชกกระจกรถแตกได้เลย ถ้าโดนเกาไทยั่วยุ แล้วเกิดเรื่องขึ้นมาจริงๆ จะทำยังไง?
เจียงถังถอนหายใจ: "ฉันต้องรีบไป"
เธอเคยถูกเจียงฉือเหย่ชกกระจกรถแตกจนตกใจมาก่อน เธอไม่อยากจะไปพัวพันกับเจียงฉือเหย่อีกแล้วจริงๆ
แต่เรื่องเกาไทนี่ ตัวเจียงฉือเหย่เองไม่เกี่ยวกับเรื่องนี้เลย เขาช่วยเธอล้วนๆ เธอจะทำเป็นไม่รู้ไม่ได้
ถ้าเจียงฉือเหย่เกิดเรื่องอะไรขึ้นเพราะออกหน้าแทนเธอ เจียงถังคงรู้สึกผิดจนตาย
เธอเปิดม่านเตียง แล้วพบว่าเพื่อนร่วมห้องตื่นแล้ว
เธอลงจากเตียง เตรียมตัวเสร็จ โบกมือลาเพื่อนร่วมห้อง แล้วรีบวิ่งลงไป ขี่รถไฟฟ้าไปที่ประตูใต้
ระบบคอยจับตาดูสถานการณ์ที่ประตูใต้แบบเรียลไทม์