เสิ่นซิวเหนียนส่งข้อความหาเจียงถัง
เสิ่นซิวเหนียน: “ที่รัก วันนี้ฉันก็กินข้าวดี ๆ นะ เธอกินข้าวเย็นหรือยัง?”
เขาถ่ายรูปอาหารเช้าส่งให้เจียงถัง ตอนนี้เขากับเจียงถังเวลาต่างกัน 12 ชั่วโมง
เสิ่นซิวเหนียน: “ตอนนี้ฉันว่าง จะวิดีโอไหม?”
เสิ่นซิวเหนียน: “เมื่อกี้ฉันเดินผ่านร้านหนึ่ง เห็นสร้อยคอสวยมาก เธอน่าจะชอบ เดี๋ยวฉันกลับไปจะเอาไปให้”
วันนี้เขามีเวลาว่างสองชั่วโมง เลยออกมาซื้อของขวัญให้เจียงถัง
ถ่งถ่งเห็นข้อความของเสิ่นซิวเหนียนแล้ว casi ร้องไห้
มันตอบกลับ: “ถังถังป่วย”
เสิ่นซิวเหนียนเห็นข้อความนี้ คิ้วขมวดเล็กน้อย แล้วโทรออกทันที
ถ่งถ่งกดวางสาย: “ไม่สะดวกรับสาย”
มันถ่ายรูปเจียงถังที่หลับอยู่ส่งให้เสิ่นซิวเหนียน
ถ่งถ่ง: “ท้องเสียเฉียบพลัน”
เสิ่นซิวเหนียนเห็นรูปในพริบตา ราวกับถูกบางอย่างแทงทะลุหัวใจ เขาหรี่ตาลง
ในรูป เจียงถังขดตัวเป็นก้อน ใบหน้าเล็กซีดขาว คิ้วขมวดเล็กน้อย ดูทรมานมาก
มือที่สวยของเธอยังเสียบเข็มอยู่ กำลังฉีดน้ำเกลือ
เสิ่นซิวเหนียนกำโทรศัพท์แน่น เขาตัดสินใจทันที เขาจะกลับไป
บ่ายวันพรุ่งนี้เขาต้องไปงานสัมมนา แต่เช้าวันนี้กับพรุ่งนี้เป็นเวลาชมงานและสัมภาษณ์ เขาสามารถขาดได้
จากตอนนี้ถึงบ่ายสองโมงวันพรุ่งนี้ เขามีเวลา 30 ชั่วโมง
เส้นทางบินส่วนตัวใช้เวลาบินสั้นลงเหลือ 11 ชั่วโมง
ไปกลับ 22 ชั่วโมง เวลาเตรียมตัวอีก 2 ชั่วโมง เขาจะได้อยู่กับเจียงถัง 6 ชั่วโมง