เสิ่นซิวเหนียนวางสาย
เจียงถังกระซิบเบา ๆ : “ใครเหรอ?”
เสิ่นซิวเหนียนลูบหัวเธอเบา ๆ : “อาจารย์สวี่”
อาจารย์สวี่คือคนที่ทางโรงเรียนมอบหมายให้จัดการเรื่องของเกาไท
เสิ่นซิวเหนียนปลอบเธอ : “ไม่ต้องกังวล อาจารย์สวี่เป็นคนดี เธอแค่อยากคุยกับเธอ”
เจียงถังพยักหน้าน้อย ๆ
เธอขี่รถไฟฟ้า พาเสิ่นซิวเหนียนไปที่ห้องทำงานของอาจารย์สวี่
อาจารย์สวี่รอพวกเขาอยู่ที่หน้าตึก
พอเห็นเสิ่นซิวเหนียนนั่งซ้อนท้ายรถไฟฟ้าของเจียงถัง สีหน้าตกใจมาก
พอเห็นเสิ่นซิวเหนียนกอดเอวเจียงถังแน่น ไม่ใช่แค่ตกใจ แต่ถึงขั้นช็อกเลย
ในฐานะอาจารย์ที่เห็นเสิ่นซิวเหนียนเติบโตมา เธอไม่เคยเห็นเขาสนิทกับใครขนาดนี้มาก่อน!
เธอรู้ว่าเสิ่นซิวเหนียนกับเจียงถังคบกัน แต่การรู้ว่าคบกัน กับการเห็นกับตาว่าคบกัน มันคนละเรื่องกัน
นี่มันช่วงโปรชัด ๆ
อาจารย์สวี่ตกใจได้ไม่นาน ก็กลายเป็นความปลื้มใจอย่างสุดซึ้ง
ดีมาก
เมื่อก่อนเสิ่นซิวเหนียนอยู่คนเดียวเสมอ
เขาเย็นชาเกินไป ถึงจะสุภาพเรียบร้อย แต่ก็ดูห่างเหินจากผู้คน เหมือนไม่มีใครเข้าถึงหัวใจเขาได้จริง ๆ
ตอนนี้ในที่สุดก็มีคนที่เข้าถึงหัวใจเขา ทำให้เขาอ่อนโยนลงได้
อาจารย์สวี่ปลื้มใจมาก
เธอมองเจียงถังด้วยสายตาอ่อนโยน แล้วทักทาย
อาจารย์สวี่อายุ 47 ปี ดูคล่องแคล่วปราดเปรียว
เจียงถังทักทายอย่างสุภาพ : “สวัสดีค่ะอาจารย์สวี่”
อาจารย์สวี่ใจอ่อน เจียงถังทั้งดื้อทั้งน่ารักจริง ๆ
เธออดชมเจียงถังไม่ได้ : “น้องเจียงถัง วันนี้เธอกล้าหาญมากเลยนะ”
เจียงถังยิ้มเขิน ๆ
เธอกับเสิ่นซิวเหนียนตามอาจารย์สวี่ไปที่ห้องทำงาน
อาจารย์สวี่บอกให้เจียงถังวางใจ เรื่องนี้จัดการเรียบร้อยแล้ว