เจียงถังให้เสิ่นซิวเหนียนพาเธอกลับหอพักก่อน
เธอกลับถึงหอพัก สามเพื่อนร่วมห้องอยู่กันครบ ทุกคนเป็นห่วงเธอมาก
ซ่งซวี่ถามเธอว่า "ถังถัง เกิดอะไรขึ้น?"
เจียงถังรู้สึกว่าพูดสองสามประโยคคงไม่ชัดเจน เธอจึงพูดกับเพื่อนร่วมห้องที่ดีทั้งสามคนว่า "พวกเธอไม่ต้องห่วง ตอนนี้ไม่มีอะไรแล้ว ส่วนเรื่องที่เกิดขึ้นเดี๋ยวคืนนี้ฉันกลับมาจะเล่าให้ฟัง"
"ได้" สามเพื่อนร่วมห้องตอบรับ
เจียงถังหยิบโทรศัพท์และกระเป๋า จากนั้นก็ไปซื้ออาหารกลางวันให้ไป๋เจียเหยียนกับพวก แล้วส่งไปที่ห้องพักผู้ป่วย
เธอกับเสิ่นซิวเหนียนไปกินข้าวด้วยกัน ระหว่างเดินเธอก็ถามระบบ
"ถ่งถ่ง เรื่องของเกาไท เสิ่นซิวเหนียนจะจัดการยังไง?"
ระบบตอบ "ถังถัง เธอไม่ต้องกังวลเลย เสิ่นซิวเหนียนจัดการเรียบร้อยแล้ว"
"พวกนักเลงพวกนี้ ที่บ้านมีเงินหน่อย ๆ แต่ก็ไม่ได้รวยมาก พวกเขาชอบรังแกคนธรรมดาเป็นประจำ
พวกเขาชกต่อยกัน ทำเรื่องชั่วสารพัด ไม่งั้นเขาจะหยิบอิฐบล็อกฟาดหัวคนได้คล่องขนาดนั้นได้ยังไง?
นั่นเพราะปกติเขาฟาดคนบ่อย ฟาดแล้วก็ไม่เป็นไร เลยยิ่งกล้า
ครั้งนี้พวกเขาต่อยเจียงฉือเหย่ ต่อให้พระเอกไม่ลงมือ ตระกูลเจียงก็ไม่ปล่อยพวกเขาไปแน่ ครั้งนี้พวกเขาคิดผิดแล้ว"
เจียงถังนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดกับระบบ "ครอบครัวของเสิ่นซิวเหนียนดูเหมือนจะดีกว่าที่ฉันคิดไว้มาก"
ระบบ "ครอบครัวพระเอกเป็นชนชั้นสูงสุดยอดน่ะสิ"
จริง ๆ แล้วเจียงถังไม่เคยเข้าใจครอบครัวของเสิ่นซิวเหนียนเลย
เธอรู้ว่าเฉินบ้านรวย เธอก็รู้ว่านิยายต้นฉบับเขียนไว้ว่าเฉินเป็นชนชั้นสูงสุดยอด แต่เธอก็ยังไม่เห็นภาพ