หลินหวาย กู้เจี่ยน และเจียงฉือเหย่ต่างก็ตกตะลึงเหมือนกัน
พวกเขาตะโกนด้วยความตื่นเต้น "เจียงถัง เธอเจ๋งมาก!"
ภาพที่เจียงถังนำเหล่ารปภ.หลายสิบคนบุกเข้ามานั้นสุดยอดมาก!
เหมือนฮีโร่ลิขิตที่โผล่ลงมาจากฟ้า!
เจียงถังยิ้ม "ดีใจที่พวกนายไม่เป็นไร"
ระบบบอกว่าเกาไทพาพวกมาเป็นกลุ่ม เจียงถังกลัวเจียงฉือเหย่จะสู้หรือเสียเปรียบ เธอจึงตรงไปหาหัวหน้า รปภ. แล้วนำทีมบุกมาทันที
โชคดีที่เธอมาทัน ก่อนที่พวกเขาจะได้ลงมือกัน
หัวหน้า รปภ. ทั้งโกรธทั้งตกใจ "เหลือเชื่อ ในยุคนี้ยังมีนักเลงหัวไม้ที่กล้าหาญขนาดนี้อีก!"
"พวกมันกล้าดียังไงมาทำร้ายนักเรียนของเราหน้าโรงเรียนแบบนี้!"
"แจ้งตำรวจ จับพวกมันส่งตำรวจให้หมด!"
เกาไทตะโกนเรียกเจียงถัง "น้องถัง ฉันเอง ฉันเป็นพี่ชายแกไง"
เจียงถังขมวดคิ้ว หึ ตัวร้าย!
เธอกดเหล็กส้อมลงไป เกาไทเหลือกตาเขียวจนพูดไม่ออก
เจียงฉือเหย่มองเธอแล้วอดยิ้มไม่ได้ เธอน่ารักจริงๆ
อารมณ์หงุดหงิดของเขาหายเป็นปลิดทิ้งเพราะเจียงถัง
น่ารักจริงๆ
เมื่อก่อนเขาไม่เคยสังเกตว่าเธอน่ารักขนาดนี้
รปภ. พูดกับเจียงถัง "น้องนักศึกษา พักก่อนเถอะ ให้ฉันจัดการพวกมันเอง"
เจียงถังส่งเหล็กส้อมให้ รปภ.
เธอมองไปที่เจียงฉือเหย่
ชั่วขณะที่สายตาประสานกัน เจียงฉือเหย่ก็เก็บยิ้มทันที แล้วเบนสายตาหลบอย่างเขินๆ หน้าตาแข็งทื่อ
ในใจเขายังมีความรู้สึกอึดอัดอยู่บ้าง
เจียงถังขอบคุณเขา "เจียงฉือเหย่ ขอบคุณที่ช่วยฉัน"
ตอนก่อน เกาไทมารังควานเจ้าของร่างเดิม ก็เป็นเจียงฉือเหย่ที่ช่วยไว้
ตอนนี้เกาไทกลับมาหาเรื่องอีก เจียงฉือเหย่ก็ยังเลือกที่จะช่วยเธอ
เธอขอบคุณเขาจริงๆ เธอพูดอย่างจริงจัง "เจียงฉือเหย่ นายช่วยฉันอีกแล้ว ฉันขอบคุณนายมาก"
"แต่นายจะมาหาเขาคนเดียวได้ยังไง?" เจียงฉือเหย่ไม่เห็นด้วยกับวิธีจัดการของเขา "นายยังเป็นนักเรียน พวกนั้นเป็นพวกสังคมภายนอก ถ้านายเสียเปรียบจะทำยังไง?"