เจียงฉือเหย่จ้องมองเสิ่นซิวเหนียนด้วยสายตาท้าทาย รอคอยปฏิกิริยาของอีกฝ่าย
เสิ่นซิวเหนียนคงจะโกรธใช่ไหม? หงุดหงิด?
เพราะไม่มีใครยอมรับได้หรอกว่า แฟนของตัวเองสารภาพรักกับตัวเองก็เพราะผู้ชายอีกคน
นี่มันคือความอับอายครั้งใหญ่เลยทีเดียว
เสิ่นซิวเหนียนได้ยินคำพูดของเจียงฉือเหย่ คิ้วเรียวขมวดเล็กน้อย สีหน้าไม่เปลี่ยนแปลงแม้แต่น้อย
เขาสอดมือทั้งสองข้างเข้ากันอย่างผ่อนคลาย สายตามองลงมาจากบนลงล่างประเมินเจียงฉือเหย่ แล้วพูดอย่างจริงใจว่า: "ขอบใจ"
เสิ่นซิวเหนียนไม่เชื่อคำพูดของเจียงฉือเหย่แม้แต่น้อย
เรื่องแบบนี้ เขาจะเชื่อก็เฉพาะที่ถังถังพูดเท่านั้น
แต่ถ้าข้อเท็จจริงเป็นอย่างที่เจียงฉือเหย่พูดจริงๆ ถังถังสารภาพรักกับเขาก็เพราะทะเลาะกับเจียงฉือเหย่จริงๆ งั้นก็ต้องขอบคุณเจียงฉือเหย่จริงๆ ด้วยนะ
เจียงฉือเหย่ชะงักไป
เสิ่นซิวเหนียนนี่เป็นปฏิกิริยาแบบไหนกัน?
"ซิวเหนียน~" เจียงถังพูดกับไป๋เจียเหยียนจบ ก็รีบวิ่งมาหาเสิ่นซิวเหนียนทันที ผลปรากฏว่าเห็นเจียงฉือเหย่นั่งอยู่ตรงข้ามเสิ่นซิวเหนียน สีหน้ายังแย่มากอีกต่างหาก
เธอมองไปที่เสิ่นซิวเหนียน เสิ่นซิวเหนียนมีสายตาที่ลึกซึ้ง บนใบหน้าไม่มีสีหน้าใดๆ ดูไม่ออกว่าเขามีอารมณ์อะไร
เธอกะพริบตาปริบๆ: "เสิ่นซิวเหนียน เป็นอะไรไป?"
ทำไมสีหน้าเจียงฉือเหย่ถึงได้แย่ขนาดนั้น?
พวกเขาคุยอะไรกัน?
"ไม่มีอะไร" เสิ่นซิวเหนียนลุกขึ้นยืน ไม่เหลือบมองเจียงฉือเหย่อีกต่อไป
ไม่ว่าจะยังไง นี่คือเรื่องระหว่างเขากับถังถัง
เจียงฉือเหย่เป็นใครกัน? อยากมายุ่งเรื่องนี้ เรอะ ฝันไปเถอะ
เสิ่นซิวเหนียนหยิกแก้มของเจียงถังเบาๆ แล้วถามเสียงนุ่ม: "คุยงานเสร็จแล้วหรอ?"