เจียงถังมองคุณแม่อย่างสงสัย
เจียงฮวากอดเธอไว้ ลูบหัวเธอ แล้วก็หอมแก้มเธอ เหมือนเมื่อก่อนทุกอย่าง
เจียงถังก็ไม่คิดอะไรอีกแล้ว
การที่มีแม่อยู่ข้างๆ มันสุขจริงๆ นะ
เจียงถังติดแม่ทั้งวัน ในขณะเดียวกันเธอก็คอยจับตาดูข่าวคราวของเสิ่นซิวเหนียน
เครื่องบินของเสิ่นซิวเหนียนต้องบินสิบสามชั่วโมง พอเขาลงจอดก็ส่งข้อความหาเจียงถังว่า "ฉันลงเครื่องแล้ว"
เจียงถังตอบสติกเกอร์กลับไป
สองฝั่งมีเวลาต่างกัน เสิ่นซิวเหนียนต้องปรับเวลา เจียงถังก็ไม่ได้คุยกับเขามาก
ตอนกลางคืนเวลานอน ถ่งถ่งตั้งใจหมอบอยู่ข้างหมอนของเธอ เฝ้าติดตามเจียงถังคุณภาพการนอน
ถ้าเธอฝันอีก มันจะปลุกเธอทันที
ถ่งถ่งเฝ้าสังเกตทั้งคืน พบว่าถังถังนอนหลับได้ดีมาก มันก็โล่งใจ
เจียงถังได้ยินเสียงปี๊บอีกครั้ง
พอตื่นเช้าวันรุ่งขึ้น เธอก็เล่าเรื่องนี้ให้ถ่งถ่งฟัง
ถ่งถ่งรู้สึกว่ามันไม่ถูก มันไม่ได้ตรวจพบว่าถังถังฝันเลยนะ!
ถ่งถ่งตกใจ: "มีสิ่งสกปรกหรือเปล่าเนี่ย?"
ตุ๊กตาตัวน้อยของถ่งถ่งเริ่มขนฟู
เจียงถังมองตุ๊กตาหุ่นยนต์ตัวน้อยที่ขนฟูทั้งตัวด้วยความตกใจ: "ถ่งถ่ง นายขนฟูแล้วนะ? นายกลัวเหรอ?"
ถ่งถ่ง: "ถังถังไม่กลัวเหรอ?"
เจียงถัง: "...ฉันก็กลัวนิดหน่อย"
พอถ่งถ่งได้ยินว่าเจียงถังกลัว มันก็ฮึดสู้ทันที
เสือดำตัวนั้นไม่อยู่ มันต้องปกป้องเหมียวเหมียว!
มันเอามือสั้นๆ ทั้งสองข้างตบอก: "ถังถัง ไม่ต้องกลัว ฉันจะจับสิ่งสกปรกนั้นให้ได้!"
เจียงถังหอมมัน: "ขอบคุณนะถ่งถ่ง"
ถ่งถ่งเกือบช็อตตายอีกครั้ง