เจียงถังเงยหน้าถามความเห็นเพื่อนร่วมห้อง
เพื่อนร่วมห้องทั้งสามกลับมองเธอ: “ถังถัง ผู้ดูแลบ้านคนนี้คงอยากชวนเธอไปทานข้าว พวกเราไปด้วยจะดีเหรอ?”
“ใช่ๆ ถังถัง พวกเราไม่ไปหรอก เธอไปทานข้าวกับเขาคนเดียวเถอะ”
“ใช่ ความประทับใจแรกไม่สำคัญที่สุดเหรอ?
พวกเราไม่ตามไปดีกว่า เผื่อจะทำให้เขาได้ความประทับใจที่ไม่ดี แล้วมันจะแย่เอา”
เจียงถังคิดอย่างจริงจังถึงบัตรธนาคารยอดเงิน 170,000 ล้านของเสิ่นซิวเหนียน แล้วก็นึกถึงทรัพย์สินของตระกูลเสิ่นอีกครั้ง
เธอว่าไม่ถึงขนาดนั้นหรอก แค่ข้าวมื้อเดียวเอง
เธอพูด: “ซวี่ซวี่ โน่วโน่ว เนี่ยนเนี่ยน ไม่เป็นไร พวกเธออย่าคิดมากเลย”
“พวกเธอดูแค่ว่าอยากทานข้าวกับเธอหรือเปล่า ถ้ารู้สึกอึดอัดก็ไม่ต้องไป ถ้าไม่รู้สึกอะไรก็ไปทานข้าวด้วยกันสิ”
เพื่อนร่วมห้องทั้งสามมองหน้ากัน เทพเหนียนไม่อยู่ ถังถังคนเดียวทานข้าวกับผู้ดูแลบ้านของตระกูลเสิ่น จะรู้สึกอึดอัดไหมนะ?
ตระกูลเสิ่นน่ะ ในเมื่อเป็นชนชั้นสูงสุดยอด ผู้ดูแลบ้านของพวกเขาก็ต้องเก่งมากแน่ๆ
ซ่งซวี่ทั้งสามคนตัดสินใจไปทานข้าวกับเจียงถัง พวกเธอจะไปเชียร์เจียงถัง
“ถังถัง พวกเราไปกับเธอด้วยกัน”
“ได้”
เจียงถังตอบกลับเล่อซี ตกลงว่าจะทานข้าวเที่ยงด้วยกัน
เธอขี่รถไฟฟ้า พาเพื่อนร่วมห้องไปที่ใต้หอพัก
เจียงถังไม่ได้รู้สึกว่าการขี่รถไฟฟ้าของเธอมีอะไรไม่ดี
เพื่อนร่วมห้องของเธอก็ไม่ได้รู้สึกว่ารถไฟฟ้ามีอะไรไม่ดี
คนที่ประจบสอพลอคนเหนือ ย่อมรังแกคนใต้เสมอ