เจียงถังไม่ได้ส่งข้อความหาเสิ่นซิวเหนียนเลยทั้งวัน
เธอเรียนหนังสือ ทำการบ้านเสร็จ และเวลาที่เหลือทั้งหมดใช้ไปกับการถักโครเชต์ทำเกล็ดหิมะแจก
ตอนห้าทุ่ม เธอส่งข้อความเสียงบอกฝันดีให้เสิ่นซิวเหนียน แล้วก็ขึ้นเตียงนอน
เสิ่นซิวเหนียนกลับถึงโรงแรมตอนห้าทุ่มครึ่ง
เขาปลดล็อกมือถือ ในใจคิดว่าถังถังต้องส่งข้อความมาหาเขาเยอะแยะ ดีที่สุดคือเล่ารายละเอียดทั้งวันให้เขาฟังหมด แต่ฉากนั้นกลับไม่เกิดขึ้น
เขามีเพียงข้อความเสียงบอกฝันดีจากถังถังแค่หนึ่งข้อความ
เสิ่นซิวเหนียนรู้สึกเสียดายเล็กน้อย แต่ทว่ากลับอบอุ่นหัวใจ
ถังถังกลัวว่าจะรบกวนเขา เธอถึงได้พยายามอดกลั้นความอยากแชร์
เธอต้องอดทนอย่างหนักแน่นอน
เธอรักเขามากเหลือเกิน
เสิ่นซิวเหนียนเผลอยกมุมปากยิ้มอย่างเอ็นดู
เขาฟังเสียงของเจียงถังซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบ แล้วก็ตอบกลับไปด้วยข้อความเสียงแบบเดียวกัน สายเสียงหวานหยด จากนั้นวางโทรศัพท์ลง เริ่มจัดการเนื้อหาสัมมนาวันนี้
หนึ่งชั่วโมงต่อมา เขาจัดการเนื้อหาเสร็จเรียบร้อย แต่กลับไม่ไปอาบน้ำ กลับเปิดแบบร่างดีไซน์ที่วาดค้างไว้ครึ่งหนึ่ง เริ่มออกแบบห้องหนังสือ
นี่คือแบบร่างที่เขาวาดค้างไว้ครึ่งเดียวตั้งแต่เมื่อคืน
เสิ่นซิวเหนียนตั้งใจจะเอาห้องที่ใหญ่ที่สุดให้ถังถังทำเป็นห้องหนังสือ
ถังถังซื้อตุ๊กตามาเยอะ ผ้า ไหมพรม เธอในอนาคตอาจจะซื้อของสะสมเพิ่มอีก การเตรียมตู้โชว์ของสะสม ตู้โชว์ตุ๊กตา ที่เก็บผ้าและไหมพรม รวมถึงต้องมีจักรเย็บผ้าและโต๊ะทำงานอีกหนึ่งชุด