"เซียวเหอ ทางศาลมีเอกสารมา ตระกูลจางไม่ยอมคืนค่าสินสอด"
"ตอนนี้ทรัพย์สินของตระกูลจางถูกอายัดไว้หมดแล้ว พรุ่งนี้ศาลคงจะโอนเงินค่าสินสอดคืนเข้าบัญชีคุณโดยตรงตามข้อกฎหมาย!"
เสิ่นชิงหานพูดพลางเดินเข้ามา
เห็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสองคนยืนอยู่ตรงหน้าเซียวเหอ ก็อดสงสัยไม่ได้ "เกิดอะไรขึ้น?"
สายตามองไปที่เสิ่นเทียนเหอ เสิ่นชิงหานขมวดคิ้วเล็กน้อย
"แกมาทำอะไรที่นี่?"
เมื่อเห็นเสิ่นชิงหานมา เสิ่นเทียนเหอใจเต้นตุบ ๆ รีบพูด "พี่!"
"เขาเป็นเพื่อนพี่เหรอ!"
"เมื่อกี้ผมเห็นเขาทำท่าทางลับ ๆ ล่อ ๆ แล้วก็พิสูจน์ตัวตนไม่ได้ ผมเลยนึกว่าเขามาขโมยความลับบริษัทเรา!"
เมื่อได้ยินว่าเสิ่นเทียนเหอเรียกเสิ่นชิงหานว่าอะไร เซียวเหอก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
"เขาเป็นน้องชายคุณเหรอ?"
ได้ยินดังนั้น เสิ่นชิงหานก็พยักหน้า "ลูกอาน้องชายคนที่สองของพ่อฉัน เมื่อวานคุณก็เจออาแล้ว"
เมื่อรู้ว่าหมอนี่ไม่ใช่น้องชายแท้ ๆ ของเสิ่นชิงหาน เซียวเหอก็หัวเราะเยาะ ไม่ปล่อยให้หมอนี่ปัดเรื่องไปง่าย ๆ แน่
"อ้อ อย่างนี้นี่เอง!"
"เมื่อกี้ผมเจอเขาตรงนี้ ผมบอกว่าผมมาหาคุณ เขาก็จะขอตรวจบัตรประชาชนผม!"
"ผมบอกว่าเดี๋ยวคุณก็มา เขาก็เรียก รปภ. มา แล้วจะพาผมลงไป!"
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสองคนได้ยินก็รีบพูด "ประธานเสิ่นครับ เมื่อกี้พวกเรายืนยันกับรองประธานเสิ่นแล้วว่าคุณเซียวเป็นเพื่อนของคุณจริง ๆ!"
"แต่รองประธานเสิ่นก็ยังยืนกรานให้พวกเราพาคุณเซียวไปที่ห้องรักษาความปลอดภัยเพื่อตรวจสอบ!"