“กลุ่มซื่อไห่ไม่ใช่บริษัทธรรมดา ถ้าเป็นบริษัททั่วไป ฝ่ายกฎหมายของชิงไห่ก็จัดการได้แล้ว!”
“กลุ่มซื่อไห่ก่อตั้งโดยองค์กรอิทธิพลมืดที่ทรงพลังที่สุดในเจียงเฉิง!”
“พูดง่าย ๆ ก็คือบริษัทที่ฟอกขาวมาจากธุรกิจสีเทา”
“ในเจียงเฉิง เครือข่ายสัมพันธ์ซับซ้อนพันกันไปหมด!”
ฟังเสิ่นชิงหานพูดทีละคำ เซียวเหอก็อดหรี่ตาไม่ได้
กลุ่มซื่อไห่นี่มันเหลวไหลขนาดนี้เลยเหรอ?
ขนาดเสิ่นชิงหานที่เป็นนักธุรกิจยังรู้ละเอียดขนาดนี้ คิดดูก็รู้ว่าชื่อเสียงเล่าลือแค่ไหน
“ช่างมันเถอะ ไม่พูดเรื่องนี้แล้ว ยังไงคุณก็ไม่ต้องยุ่งเรื่องกลุ่มซื่อไห่”
“ที่ฉันสงสัยคือวิดีโอในแฟลชไดรฟ์นั่น คุณเอามาจากไหน?”
“หรือว่าจอมเทพแพทย์เกิดสำนึกผิดชอบ ตั้งใจเอามาให้คุณนะ!”
ได้ยินดังนั้น เซียวเหอก็ยิ้มร่า
“จริง ๆ ก็เขาให้มานั่นแหละ!”
“ครึ่ง ๆ กันน่ะ ทั้งสำนึกผิดชอบแล้วก็อยากจะกราบเป็นอาจารย์!”
!
ฟังคำนี้ เสิ่นชิงหานก็อดตะลึงไม่ได้
“ให้คุณเป็นอาจารย์?”
หลังจากเรื่องเมื่อวาน เธอตั้งใจไปสืบเรื่องจอมเทพแพทย์มา พบว่าที่เจียงเฉิง จอมเทพแพทย์มีชื่อเสียงมาก
“ใช่!”
“ก็ถือว่าเก่งอยู่หรอกนะ!” เสิ่นชิงหานฮึดฮัดเบา ๆ แล้วหยิบกล่องใบหนึ่งออกจากกระเป๋า
“นี่ เลือกมาให้แล้ว ดูสิว่าถูกใจหรือเปล่า”
เซียวเหอสงสัยแล้วรับกล่องใบนั้นมา ค่อย ๆ เปิดออก
สายตามองเห็นนาฬิกาข้อมือเรือนงามเรือนหนึ่งวางอยู่ข้างใน
“ชอบไหม?”
มองนาฬิกาเรือนนี้ ใจเซียวเหอก็อดสั่นสะท้านไม่ได้
เหมือนกับว่าตลอดหลายปีที่ตามจีบจางเชี่ยนเชี่ยนมา เขาไม่เคยได้ของขวัญจากเธอเลย