เห็นเสิ่นหลงหู่หน้าด้านถึงเพียงนี้ เซียวเหอก็หัวเราะออกมา
หลักฐานฟาดใส่หน้าแล้วยังไม่ยอมรับ
แต่ก็ถูกแล้ว จะให้ยอมรับได้ยังไง
"คุณอารีบไปไหนครับ"
"ผมนี่เพิ่งได้มาจากคนอื่นนะครับ คุณอาก็บอกเองว่าอาจเป็นฝีมือ AI"
"คุณอาเตะพังแบบนี้ แล้วจะให้เราดูออกได้ยังไงครับว่าจริงหรือ AI"
คำพูดของเซียวเหอเหมือนเข็มเหล็กแหลมเสียบเข้ากลางใจเสิ่นหลงหู่
แววตาวูบวาบด้วยความคลุ้มคลั่ง เสิ่นหลงหู่จึงตวาดใส่ลุงหวงว่า "ยังมัวยืนอะไรอยู่"
"จับตัวมันเดี๋ยวนี้"
"เข้ามาขัดขวาง คิดร้าย หวังทำลายความรุ่งเรืองของตระกูลเสิ่นจากภายใน"
"แล้วยังเสิ่นชิงหานอีก คนนี้แกเป็นคนพามา ตัวแกเองก็หนีความรับผิดชอบไม่พ้น"
"ตอนนี้ฉันสงสัยมากว่าแกร่วมมือกับคนนอก หรือแม้กระทั่งยาพิษของพ่อฉันแกก็เป็นคนวางยา"
"ช่วงนี้มานี้ มีแต่แกที่ใกล้ชิดกับพ่อฉันมากที่สุด"
นี่เป็นสิ่งที่เซียวเหอไม่คาดคิดเลย ว่าถึงขั้นนี้แล้วเสิ่นหลงหู่ยังสามารถพลิกเกมมาใส่ร้ายได้
ส่วนเสิ่นเทียนเหอตอนนี้ก็ตกใจจนทำอะไรไม่ถูก พูดอะไรไม่ออกสักคำ ยืนก็ยังแทบไม่ไหว
เสิ่นชิงหานก็ไม่ได้ดีไปกว่ากัน ถึงแม้จะเตรียมใจไว้แล้ว
แต่พอมาเห็นภาพบนจอตอนนี้ ก็ยังมีผลกระทบกระเทือนต่อจิตใจ
เหอตงที่ถูกเสิ่นหลงหู่เรียกมาก็ตะลึงไป
นึกไม่ถึงว่าเสิ่นหลงหู่จะกล้าทำถึงเพียงนี้
ตลอดงานนี้ มีเพียงอารองของเสิ่นชิงหานเท่านั้นที่ไม่ได้พูดอะไร สีหน้าราวกับมองทุกอย่างในโลกนี้ทะลุปรุโปร่งแล้ว นิ่งเงียบ
ได้ยินคำสั่ง แต่พ่อบ้านลุงหวงกลับไม่ขยับไปไหน หันไปมองเสิ่นเจิ้นกั๋ว