เสียงเจาะลึกของจางเชี่ยนเชี่ยนดังไปทั่วโรงแรม แขกทุกคนอดไม่ได้ที่จะหันไปมอง
เซียวเหอเองก็ไม่คิดว่าจางเชี่ยนเชี่ยนจะโผล่มา เมื่อเห็นอีกฝ่ายเขาก็รู้สึกใจหายวูบหนึ่ง
เพียงชั่วครู่ เซียวเหอก็ได้สติ สีหน้าเคร่งขรึม
ลูกตายแล้วถึงจะให้นม?
ถ้าเขายังใจอ่อน ก็สมควรแล้ว
“คุณก็มาแสดงความยินดีกับงานแต่งผมกับชิงหานด้วยเหรอ?”
“ขอบคุณนะ!”
เสิ่นชิงหานได้ยินคำพูดของเซียวเหอข้าง ๆ ก็อดไม่ได้ที่จะยกยิ้มมุมปาก เผยรอยยิ้มที่แฝงความหมายลึกซึ้ง
ตัดใจให้เด็ดขาด ไม่งั้นมีแต่จะวุ่นวาย
เฉียบขาดดี
เธอชื่นชมคนแบบนี้
“ยังอายไม่พออีกหรือไง?”
“ฉันมาถึงนี่แล้ว นายจ้างนักแสดงมา ก็แค่อยากบีบให้ฉันมางานใช่ไหม?”
ได้ยินคำพูดของเซียวเหอ จางเชี่ยนเชี่ยนเลิกคิ้ว กอดอก
“เป้าหมายนายสำเร็จแล้ว เลิกเล่นตลกนี่ได้แล้ว!”
เธอได้รับโทรศัพท์จากแม่แล้วก็ไม่อยากมาเหมือนกัน แต่ขัดไม่ได้ เลยต้องมา
เพราะเธอไม่เชื่อว่าเซียวเหอจะทิ้งเธอไปได้
หลังจากเข้ามาเห็นเสิ่นชิงหานบนเวที เธอก็ยิ่งมั่นใจในความคิดตัวเอง
เซียวเหอ ไอ้หนุ่มกระจอกคนนึง มันจะหาเมียสวยขนาดนี้ได้ยังไง
เสิ่นชิงหาน ไม่ว่าจะหน้าตาหรือหุ่น แม้แต่เธอที่เป็นผู้หญิงยังต้องยอมรับว่าสู้ไม่ได้
อีกอย่าง เซียวเหอเมื่อกี้ยังโทรมาขอร้องให้เธอมางานอยู่เลย พริบตาเดียวก็จัดงานแต่งกับผู้หญิงอีกคน ถ้าไม่ใช่นักแสดงที่จ้างมา จะเป็นอะไรไปได้อีก
“อาย?”
ได้ยินคำพูดของจางเชี่ยนเชี่ยน เซียวเหอก็ยิ้มเหยียด
ถึงตอนนี้จางเชี่ยนเชี่ยนก็ยังมองตัวเองว่าสูงส่ง ไม่เคยเห็นสิ่งที่สำคัญที่สุดในชีวิตผู้ชายเป็นเรื่องจริงจังเลย
“คุณจาง สวัสดีค่ะ!”
“ถ้าคุณมาแสดงความยินดีกับฉันกับเซียวเหอ เชิญหาที่นั่งเลยนะคะ!”
“ยังไงฉันก็ต้องขอบคุณคุณจริง ๆ ถ้าไม่ใช่เพราะคุณทำให้เซียวเหอหมดหวัง ฉันคงไม่มีวันได้เขามา!”
“ใช่ไหมคะ สามี!”
?
เซียวเหอมองเสิ่นชิงหานด้วยความประหลาดใจ แต่กลับเห็นบนใบหน้างดงามของอีกฝ่ายเต็มไปด้วยแววขบขัน
“มีอะไรเหรอสามี?”
“ฉันพูดไม่ถูกเหรอ?”
เมื่อเห็นเซียวเหอมองมา เสิ่นชิงหานก็กลั้นยิ้มไว้ แล้วเอ่ยอย่างสนิทสนม
เธอจงใจทำ
เมื่อกี้เซียวเหอมองเห็นเธอหมดแล้ว จะให้มันง่าย ๆ แบบนั้นได้ยังไง
ยังไงเธอก็ต้องเอาคืนบ้าง
อีกอย่าง เธอก็อยากดูว่าเซียวเหอจะรับมือยังไง
เซียวเหอก็มองออกว่าเสิ่นชิงหานกำลังแกล้ง แต่จนใจ โดนยัดเยียดแบบนี้แล้ว ได้แต่พยักหน้าเออออ
“เมียพูดถูก ถ้าไม่ใช่เพราะเธอทำให้ฉันเห็นชัด ฉันจะไปหาเมียที่ดีอย่างเธอได้ที่ไหน!”
มองสองคนบนเวทีที่ดูสนิทสนมกัน จางเชี่ยนเชี่ยนโกรธจนแทบขาดใจ ปากอดกระตุกไม่ได้
“ทุ่มเทดีนะ จ้างนักแสดงนี่คงใช้เงินไม่น้อยเลยสินะ!”
“เซียวเหอ ฉันโกรธแล้วนะ ให้โอกาสนายครั้งสุดท้าย!”
“ขอโทษฉันต่อหน้าทุกคน ฉันอาจยังยกโทษให้ครั้งนี้!”
“ไม่งั้น จางเชี่ยนเชี่ยนคนนี้จะไม่มีวันแต่งกับนาย!”
เสิ่นชิงหานได้ยินแบบนั้น อดไม่ได้ที่จะเลิกคิ้ว คิดอะไรได้ก็แกล้งทำเสียงออดอ้อน
“สามีดูเธอสิ จนถึงตอนนี้เธอยังคิดว่าเราแสดงละครอีก!”
เซียวเหอมองจางเชี่ยนเชี่ยนอย่างเย็นชา เปลือกตาแทบปิด
“แต่งงาน? ตอนนี้ไม่ใช่เธอจะพูดได้ แต่ขึ้นอยู่กับว่าฉันจะแต่งหรือเปล่า!”
“เธอ ไม่คู่ควร!”
“ใช่ ๆ! ตอนนี้เซียวเหอเป็นสามีฉันแล้ว” เสิ่นชิงหานก็เล่นบทนางร้ายมืออาชีพได้ดี เอาแต่เติมไฟข้าง ๆ อย่างบ้าคลั่ง
“เซียวเหอ นายคิดให้ดี ๆ เถอะ ถ้านายยังแกล้งโง่ต่อไป ภายหลังอย่ามาคุกเข่าขอร้องให้ฉันยกโทษ!”
“ให้โอกาสนายครั้งสุดท้าย!”
จางเชี่ยนเชี่ยนก็ร้อนใจขึ้นมา เธอไม่คิดว่าเซียวเหอจะแข็งกร้าวได้ขนาดนี้
มองท่าทางสมน้ำหน้าของเสิ่นชิงหาน เซียวเหอก็เกิดไอเดียขึ้นมา
“ให้ทุกคนได้ขำกันแล้ว ไม่เสียเวลาทุกคนต่อ เรามาเข้าเรื่องหลักกัน!”
“ทุกคนอยากดูผมกับชิงหานจูบกันใช่ไหม?”
พูดจบ เซียวเหอก็โอบเอวเสิ่นชิงหาน ก่อนที่เสิ่นชิงหานจะทันได้สติ ก็ก้มจูบลงไป
“อื้อ!”
เสิ่นชิงหานเบิกตากว้างมองเซียวเหอ สัมผัสความรู้สึกจริงบนริมฝีปาก ร่างกายแข็งทื่อไปทั้งตัว
เธอไม่คิดว่าเซียวเหอจะใจกล้าขนาดนี้ รอยยิ้มที่เติมไฟเดิมทีหายไป กลายเป็นอาการเหม่อลอยหลังจากโดนเล่นกับไฟ
ได้สติขึ้นมา เสิ่นชิงหานขมวดคิ้ว ฟันกรามก็กัดลงบนริมฝีปากเซียวเหอ
คนด้านล่างไม่ได้สังเกตอะไรผิดปกติ มีแต่คิดว่าสองคนจูบกันอย่างเร่าร้อนร้อนแรง
เจ็บจนทนไม่ไหว เซียวเหอถึงได้ปล่อยเสิ่นชิงหาน
ไม่กล้ามองเสิ่นชิงหาน เซียวเหอรีบหันไปทางด้านล่างเวที
เลียเลือดซิบ ๆ บนริมฝีปาก เซียวเหอทนเจ็บพูดขึ้น “ขอบคุณทุกคนที่มาร่วมงานแต่งของผมกับชิงหาน!”
ฉากเลียปากนั่นทำให้แขกด้านล่างคิดแค่ว่าเซียวเหอยังติดใจไม่หาย ชั่วขณะนั้นมีคนอิจฉาไม่น้อย
“ดี! คู่ควรกันจริง ๆ ราวกับฟ้าสร้างมาให้!”
พร้อมกับคนชอบก่อเรื่องคนหนึ่งพูดขึ้น ด้านล่างเวทีก็ปรบมือดังขึ้น
เสียงปรบมือนั้นเหมือนเข็มทิ่มหู ราวกับตบหน้าจางเชี่ยนเชี่ยน
เธอไม่อยากเชื่อว่านี่คือเรื่องจริง แต่มันก็เกิดขึ้นต่อหน้าเธอ
“อีตัว! ฉันสู้ตาย!”
พูดจบ จางเชี่ยนเชี่ยนก็โกรธจนเสียสติพุ่งขึ้นเวที ไม่เหลือความสุขุมและท่าทีหยิ่งผยองก่อนหน้านี้อีก ตรงเข้าไปหาเสิ่นชิงหาน
มองจางเชี่ยนเชี่ยนที่พุ่งขึ้นมา เซียวเหอหน้าบึ้ง ไม่คิดอะไรเลย ยกมือตบลงบนหน้าจางเชี่ยนเชี่ยน
“จางเชี่ยนเชี่ยน พอได้แล้ว ไสหัวไป!”
มาถึงตอนนี้ เขากลับหลังไม่ได้แล้ว และเขาก็ไม่มีทางกลับหลัง
โดนตบฉาดเข้าให้ จางเชี่ยนเชี่ยนถึงกับงงไปเลย
เธอไม่คิดว่าเซียวเหอจะกล้าตีเธอ!
มองเซียวเหอ แล้วมองไปที่เสิ่นชิงหาน จางเชี่ยนเชี่ยนรู้สึกเหลือเชื่อ
“นาย...นายตีฉัน แถมยังเอาแหวนแต่งงานฉันไปให้นางใส่อีก?”
ได้ยินแบบนั้น เสิ่นชิงหานที่สงบลงแล้วก็ค่อย ๆ ยกมือขึ้น
มือเรียวสวยที่มีแหวนแต่งงานนั้นอวดโฉมต่อหน้าจางเชี่ยนเชี่ยน
“แหวนนี้สวยดีนะ คนเลือกมีรสนิยมดีนะ”
“อีกอย่างไซส์ก็พอดีเป๊ะ ราวกับสั่งตัดมาเลย ฉันจะเก็บรักษาอย่างดี!”
พูดพลาง เสิ่นชิงหานก็มองไปที่เซียวเหอ ในตาแวบความหมางใจ แต่ก็ยังพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“ขอบคุณนะสามี!”
ฆ่าคนให้ตายทั้งเป็น โดนเซียวเหอตบหน้า จางเชี่ยนเชี่ยนก็แค่รู้สึกเจ็บหน้า
แต่คำพูดของเสิ่นชิงหานกลับแทงใจดำ ทำให้จางเชี่ยนเชี่ยนรู้สึกแน่นหน้าหายใจไม่ออก
“เธอ...เธอ...” ตุ้บ! จางเชี่ยนเชี่ยนหายใจไม่ทัน ก็ล้มลงกับพื้น
เสิ่นชิงหานเห็นดังนั้นก็สั่งบอดี้การ์ดให้หามคนออกไป
ด้านล่างเวที หัวหน้าบริษัทที่เซียวเหอเชิญมาไม่เคยพูดอะไรเลย มองดูบนเวทีเงียบ ๆ เขารู้สึกคุ้นหน้าเสิ่นชิงหานอยู่เรื่อย ๆ
เหมือนเคยเจอที่ไหน แต่ก็นึกไม่ออก
เมื่อจางเชี่ยนเชี่ยนออกจากงานไป ก็ไม่มีใครมาขัดขวางอีก ขั้นตอนงานแต่งก็จบลงอย่างรวดเร็ว
แขกกลับกันหมด เสิ่นชิงหานถลึงตาใส่เซียวเหอทีหนึ่ง แล้วก็สวมรองเท้าส้นสูงเดินออกไปนอกโรงแรม
เมื่อกี้ เซียวเหอยัดเยียดจูบเธอ นั่นมันขโมยจูบแรกของเธอไปจริง ๆ
แต่ปัญหาคือ มันก็เธอนั่นแหละที่เติมไฟเอง เล่นกับไฟซะเอง ไม่งั้นเซียวเหอคงโดนบอดี้การ์ดหั่นเป็นชิ้น ๆ ไปแล้ว
เซียวเหอเห็นแบบนั้นก็รีบเดินตามเสิ่นชิงหานไป หน้าตายิ้มแหย
“นี่ก็โทษผมไม่ได้นะ ตอนนั้นบรรยากาศมันได้แล้ว ไม่จูบก็ไม่ได้แล้ว!”
“หรือเอางี้ หนึ่งแสนนั้นผมไม่เอาละ!”
“นายยังจะเอาเงินอีกเหรอ? ฉันไม่เรียกค่าเสียหายจากนายก็ดีแค่ไหนแล้ว!” เสิ่นชิงหานได้ยินแบบนั้นทั้งโกรธทั้งขำ
“ฮิฮิ วันนี้ก็ต้องขอบคุณคุณมากจริง ๆ!”
นิสัยของเสิ่นชิงหานในช่วงเวลาสั้น ๆ ที่ได้สัมผัสนี้ เขาก็เข้าใจแจ่มแจ้งแล้ว เป็นพวกปากแข็งใจอ่อน ภายนอกเย็นชาแต่ภายในอบอุ่น
ได้ยินคำขอบคุณ เสิ่นชิงหานถึงได้ฮึดฮัดทีหนึ่ง แล้วเดินกระฟัดกระเฟียดไปที่รถ
ทันใดนั้น จางเช่าเหวินที่รออยู่ในรถมานานเห็นสองคนออกมา ก็เร่งเครื่องกะทันหัน พุ่งชนเสิ่นชิงหาน
เมื่อกี้เขาได้รับโทรศัพท์จากศาลแล้ว เป็นการเตือนให้ครอบครัวเขาคืนสินสอดให้เซียวเหอ
ถ้าไม่มีเสิ่นชิงหานโผล่พรวดออกมา จะมีเรื่องพวกนี้ได้ยังไง