ผู้แทนคณะกรรมการการเมืองนั่งอยู่ข้าง ๆ โดยไม่ได้เอ่ยแทรกเลย
ตอนนี้เขาจึงเปิดปากขึ้น น้ำเสียงยังคงราบเรียบ
แต่แฝงความหนักแน่นที่ผ่านการไตร่ตรองมาอย่างถี่ถ้วน
「ผู้บัญชาการ ผมเห็นด้วยกับความคิดของท่าน」
「การเผยแพร่ประสบการณ์ของกรมทหารใหม่ที่สองต้องค่อยเป็นค่อยไป」
「แต่ผมยังมีข้อสงสัยอีกเรื่อง หลังกรมทหารใหม่ที่สองรบศึกนี้จบแล้ว พวกญี่ปุ่นจะมีปฏิกิริยาอย่างไร」
「กรมทหารหนึ่งกรมถูกกวาดล้างจนหมด นับเป็นความเสียหายหนักหน่วงสำหรับกองพลที่ 109 ของกองทัพญี่ปุ่น」
「พวกมันจะจัดการกวาดล้างครั้งใหญ่เพื่อล้างแค้นในเร็ว ๆ นี้หรือไม่」
นิ้วของรองผู้บัญชาการใหญ่หยุดลงบนโต๊ะ
เขาละสายตาจากใบหน้าของผู้แทนคณะกรรมการการเมือง หันไปมองโทรเลขบนโต๊ะ เงียบไปครู่หนึ่งก่อนเอ่ยขึ้น
「ผู้แทนคณะกรรมการการเมืองถามได้ตรงประเด็น」
「กรมทหารใหม่ที่สองกวาดล้างกรมทหารที่ 107 จนหมด สำหรับพวกเรานี่คือชัยชนะครั้งใหญ่ แต่สำหรับพวกญี่ปุ่น นี่คือความอัปยศอย่างยิ่ง」
「กองพลที่ 109 ไม่มีทางยอมเลิกรา ส่วนกองทัพภาคเหนือของจีนก็ไม่ปล่อยผ่านแน่」
「ช่วงต่อจากนี้ พวกญี่ปุ่นอาจระดมกำลังพลจำนวนมากกว่าเดิม เข้ากวาดล้างเขตป้องกันของเราเพื่อล้างแค้น」
เขาลุกขึ้น เดินไปยังแผนที่ยุทธการที่แขวนอยู่บนผนัง สายตาจับจ้องจุดสัญลักษณ์ที่กระจุกตัวอยู่ในแถบจิ้นตงหนาน
「ถ้าพวกญี่ปุ่นคิดแก้แค้น เส้นทางที่เป็นไปได้มากที่สุดมีสองทาง」
「ทางแรก ส่งกำลังเสริมลงมาจากไท่หยวน ใช้ถนนมุ่งลงใต้ เป้าหมายคือเขตป้องกันของกองพลน้อยที่ 386」