วันรุ่งขึ้น
ภายใต้การนำทางของชาวบ้านหมู่บ้านหยางซู่ หานหลิงพาจูเฉียง หลี่เฉิน และคนอื่น ๆ เข้าไปในหุบเขาแห่งหนึ่ง เริ่มการฝึกอย่างเป็นระบบ
ด้วยสำนึกในบุญคุณของหานหลิงและพรรคพวก ชาวบ้านจึงเริ่มสร้างบ้านให้พวกหานหลิงที่อีกด้านหนึ่งของหมู่บ้านหยางซู่
เรื่องที่จู่ ๆ ก็มีคนเพิ่มขึ้น 15 คนเมื่อคืนวาน หานหลิงก็แต่งเรื่องแก้ตัวไปส่ง ๆ
ชาวบ้านรู้สึกแปลก ๆ อยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้ถามอะไรมาก
สองวันต่อมา
ที่อำเภอหยุนอัน ผู้บังคับกองร้อยของญี่ปุ่น วาตานาเบะ ซุเกะยูกิ ถลึงตาเดือดดาล ฟาดถ้วยชาบนโต๊ะลงพื้นอย่างแรง
บากะ ไอ้พวกไร้ประโยชน์ ด่านตรวจแห่งหนึ่ง ทหารสิบสี่นาย กลับถูกฆ่าหมด พวกแกเอาอะไรคิด!
หัวหน้าหมวดญี่ปุ่นหลายนายกับผู้บังคับกองทหารปลอม ซุนเต๋อปิ่ง ยืนก้มหัวอยู่ข้าง ๆ ไม่มีใครกล้าส่งเสียงแม้แต่นิด
หวั่นว่าเอ่ยปากไปจะพูดผิด ทำให้วาตานาเบะ ซุเกะยูกิ เดือดดาลหนักกว่าเดิม ลามมาถึงตัวเอง
วาตานาเบะ ซุเกะยูกิ เดินไปเดินมา กวาดตามองคนเบื้องหน้าอย่างดุร้าย
พลันเขาก็หยุดฝีเท้า เอ่ยว่า
"มัตสึอิ อิซะ ระดมกำลังหนึ่งชุดย่อยจากหมวดของแก พรุ่งนี้เช้ามืด มุ่งหน้าไปค้นหาทั่วบริเวณด่านตรวจทันที ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร ก็ต้องหาให้เจอ"
"ไม่ว่าเป็นใคร กล้าต่อต้านกองทัพจักรพรรดิ ก็ต้องเตรียมชดใช้ด้วยราคาแสนสาหัส"
พูดจบ วาตานาเบะ ซุเกะยูกิ ก็หันไปทางผู้บังคับกองทหารปลอม ซุนเต๋อปิ่ง
"ซุนเต๋อปิ่ง ระดมหนึ่งกองร้อยจากกองกำลังรักษาความปลอดภัยของแก ไปสนับสนุนชุดของมัตสึอิ หากมีความเกียจคร้านแม้แต่น้อย จะลงโทษตามกฎทหาร!"
ซุนเต๋อปิ่งตกใจจนหน้าเผือด พยักหน้าประจบประแจงทันที
"ใต้เท้าวางใจได้ ข้าจะคัดเลือกลูกน้องที่เก่งที่สุด ให้พวกเขาสนับสนุนการปฏิบัติการของกองทัพจักรพรรดิอย่างเต็มกำลัง"