หลังจากที่จูเฉียง หลี่เซิ่ง และคนอื่น ๆ ต่างแยกย้ายไปทำหน้าที่ของตัวเองแล้ว หานหลิงจึงได้เพ่งความสนใจไปที่หน้าจอไลฟ์:
“ทุกคน เมื่อกี้ที่ข้าพูดไป พวกคุณก็ได้ยินกันหมดแล้ว ครั้งนี้ข้าเตรียมจะเรียก 300 คนมาสู้กับผีญี่ปุ่นด้วยกัน”
“แต่ทุกคนก็รู้ดีว่า คนเยอะขึ้น ความต้องการต่าง ๆ ก็มากขึ้นตาม”
“ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่อาหารสามมื้อ ก็ต้องมีหลักประกันใช่ไหม”
“เพราะฉะนั้น ครั้งนี้ข้าเตรียมจะเรียกพี่น้อง 30 คนที่ทั้งอยากเชือดผีญี่ปุ่นและทำอาหารเป็น”
“ใครพร้อมจะมา พิมพ์ ‘1’ ใครพร้อมจะมาและทำอาหารเป็นด้วย พิมพ์ ‘2’
สิ้นเสียง หน้าจอพลันถูกตัวเลขถล่มทลายรัวเป็นพรืด
หานหลิงมองตัวเลข ‘1’ และ ‘2’ ที่กระพริบสลับกันไปมา ในใจพลุ่งพล่านด้วยความตื่นเต้น:
“ทุกคน กองกำลังของเราจะเติบโตแข็งแกร่งขึ้นอย่างรวดเร็วขนาดนี้ ล้วนต้องอาศัยการสนับสนุนจากพวกคุณ ข้าในนามชาวบ้านที่นี่ขอขอบคุณทุกคน”
“แม้ครั้งนี้จำนวนคนที่สมัครเข้ามา จะเกินกว่าที่ข้าคาดไว้มากก็ตาม เพราะงั้น พวกที่พิมพ์ ‘1’ และ ‘2’ ข้าจะเลือกฝั่งละ 15 คน อีก 270 คนที่เหลือให้ระบบจัดการ”
“ระบบ เริ่มคัดกรองผู้เข้าร่วม”
สิ้นคำพูด ชื่อในโลกออนไลน์ชื่อแล้วชื่อเล่าวิ่งผ่านหน้าจอไลฟ์ไป
ไม่นาน จอภาพก็เลื่อนถี่ขึ้นมาอีกครั้ง:
“ฮ่า ๆ ๆ ติดแล้ว! ติดแล้ว! ในที่สุดก็จะได้ไปเชือดผีญี่ปุ่นกับสตรีมเมอร์สักที”
“ฟ้าดินไม่เคยทอดทิ้งคนมุ่งมั่น ฮ่า ๆ ๆ ครั้งนี้ถึงตาข้าสักที ไอ้ผีน้อย ปู่ของเอ็งมาแล้ว”
“ทำไมไม่มีชื่อข้า หรือว่าข้าจริงใจไม่พอ? สตรีมเมอร์ เลือกข้าอีกสัก 30 คนเถอะนะ ข้าขอร้องล่ะ ให้ข้าเรียกท่านว่าพ่อเลยดีไหม?”
“สตรีมเมอร์ อาหารหูหนาน อาหารกวางตุ้ง อาหารซานตง ข้าทำได้หมด ขอแค่ท่านเรียกระดมข้า ให้ข้าได้เชือดผีญี่ปุ่น ข้ารับรองจะให้พี่น้องกินกันอย่างเอร็ดอร่อย”