สิ้นคำพูด ระเบิดมือไม้ในมือของทุกคนก็ถูกขว้างออกไปทันที
ระเบิดมือกว่าสิบลูกวาดเส้นโค้งกลางอากาศ ตกลงกลางหมู่ทหารผีญี่ปุ่นและทหารปลอมอย่างแม่นยำ
“ตูม! ตูม! ตูม…!”
เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวต่อเนื่องกัน ทหารผีญี่ปุ่นและทหารปลอมที่ยังไม่ทันได้สติ ตายและบาดเจ็บไปกว่าสิบคนในชั่วพริบตา
ยังไม่ทันที่ทหารผีญี่ปุ่นและทหารปลอมจะโต้กลับ เสียงปืนก็ดังขึ้นมาอีกชุด
“ปัง! ปัง! ปัง…!”
“ตั๊กแตนติดปีก…!”
“ตูม!”
เสียงปืน เสียงระเบิด ดังกึกก้องไปทั่วสนามรบในบัดดล
ทหารผีญี่ปุ่นและทหารปลอมถูกโจมตีกะทันหันจนตั้งตัวไม่ติด เพียงพริบตาเดียวก็ตายและบาดเจ็บไปอีกกว่าสิบนาย
“ข้าศึกโจมตี!” หัวหน้าหมู่ทหารญี่ปุ่นรีบหาที่กำบังข้างทางพลางคำรามลั่น:
“บาก้า โต้กลับ! กำจัดพวกมันให้ข้า”
เขาไม่คิดไม่ฝันเลยว่าในเขตอวิ๋นอัน จะมีกองกำลังต่อต้านญี่ปุ่นที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้
มีแค่ปืนยาวก็แล้วไป นี่ยังมีระเบิดมือ ปืนกล เครื่องยิงลูกระเบิดอีก
ในใจเขาทั้งตกใจและโกรธแค้น หลบกระสุนที่ปลิวว่อนไม่ขาดสายพลางบัญชาการให้ลูกน้องโต้กลับ
[ติ๊ง สังหารทหารปลอมหนึ่งนาย ได้รับแต้มสะสม 5 แต้ม]
[ติ๊ง ระเบิดทหารญี่ปุ่นตายหนึ่งนาย ได้รับแต้มสะสม 5 แต้ม]
……
เสียงปืนดังขึ้นปุ๊บ เสียงแจ้งเตือนของระบบก็ดังพรึ่บในสมองหานหลิงไม่หยุด
“แลก! แลก…!”
หานหลิงไม่ลังเลแม้แต่น้อย รีบใช้แต้มสะสมแลกปืนกลเบาสิบห้ากระบอก และกระสุนอีกห้ากล่องทันที
เบื้องหลังเขา ทหารสิบห้านายรีบเข้ารับปืนกลแล้วกระโจนเข้าสู่สมรภูมิ
ในสายตาหานหลิง ปืนยาวในสนามรบแบบนี้มีอำนาจการยิงน้อยเกินไป สู้แลกปืนกลโดยตรงไม่ดีกว่า จบในทีเดียว ปราบด้วยอำนาจการยิง
“ตั๊กแตนติดปีก…!”
“ตั๊กแตนติดปีก…!”
……
ในสนามรบ ปืนกลเบาสิบเจ็ดกระบอกคำรามพร้อมกัน ก่อเกิดร่างแหอำนาจการยิงอันทรงพลัง ตีจนทหารญี่ปุ่นเงยหน้าไม่ขึ้น