ที่กองบัญชาการตำรวจเมือง หนิวเฉียวเป่าที่มีรอยคล้ำใต้ตาเหมือนแพนด้ากำลังถอนหายใจอย่างทุกข์ระทม
ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น พอฟังสิงหย่งสั่งการ เขาก็กระปรี้กระเปร่าราวกับถูกสูบเลือดไก่
“รับทราบ ผู้กองสิง ผมจะตรวจสอบเดี๋ยวนี้”
เรื่องราวคดีฆาตกรรมที่เกิดขึ้นในสถานที่ซึ่งเลี่ยวจิ้งเคยพักอาศัยมาตลอดชีวิตนั้นสืบหาได้ง่าย
“ผู้กองสิง มีคดีฆาตกรรมทั้งหมดแปดคดีที่เกิดขึ้นในที่ซึ่งเลี่ยวจิ้งเคยไปอยู่มาตั้งแต่เด็ก ผมกับพี่เติ้งคัดกรองแล้ว มีคดีหนึ่งที่พิเศษมากจริง ๆ”
“ซ่งฉีกับเลี่ยวจิ้งต่างก็เป็นพยาบาลในสถานีอนามัยหมู่บ้านเสี่ยวโจว กองน้อยลาปาฮวา อำเภอเทียนฉาง แต่ซ่งฉีเสียชีวิตในเหตุการณ์น้ำท่วมใหญ่นั้น ได้ข่าวว่าตกลงไปในน้ำ อดีตอำเภอเทียนฉางระบุว่าเป็นอุบัติเหตุ ซ่งฉียังถูกยกย่องเป็นวีรสตรี”
ทั้งคู่เป็นพยาบาลเหมือนกัน แต่คนหนึ่งได้เลื่อนตำแหน่ง อีกคนหลับใหลชั่วนิรันดร์
“ผู้กองสิง การพลัดตกน้ำเสียชีวิตตอนน้ำท่วมเป็นเรื่องธรรมดา ดูเหมือนไม่มีอะไรผิดปกตินะ”
“ไปถามเพื่อนร่วมงานของเลี่ยวจิ้งอีกทีว่า หลังจากวันนั้นที่เขาไปหมู่บ้านธงแดง มีเรื่องพิเศษอะไรเกิดขึ้นไหม ว่าแต่ ให้เบอร์โทรสถานีอนามัยที่เลี่ยวจิ้งเคยไปทำงานตอนถูกส่งลงชนบทก่อนหน้านี้กับฉัน ฉันจะถามเอง”
สิงหย่งต่อสายโทรศัพท์อย่างรวดเร็ว คนรับสายจากสถานีอนามัยหมู่บ้านเสี่ยวโจวเป็นหมอสูงวัยชื่อเจี่ยงต้าไห่
“คุณพูดถึงเลี่ยวจิ้งเหรอ? เด็กคนนั้นขยันนะ แต่ว่าโชคไม่ค่อยดี ตอนนั้นเธอถูกครอบครัวบีบบังคับให้ลงชนบท มาที่นี่แบบไม่มีอะไรเลย ซ่งฉีเป็นเด็กจิตใจดี เห็นมือเท้าของเธอแตกเป็นแผลก็ให้ยาฟรี แถมยังให้เสื้อผ้าใส่ด้วย สองสาวที่อายุไล่เลี่ยกันก็เลยกลายเป็นเพื่อนกันโดยธรรมชาติ ตอนนั้นที่สถานีอนามัยพวกเธอสนิทกันมาก”