เสี่ยวชุนมองยายของเธอที่แวบหายไปในพริบตา มุมปากกระตุก ไม่มีอะไรกระตุ้นความกระตือรือร้นของหญิงชราได้เท่ากับการดูเรื่องสนุก
เธอเห็นคนจำนวนไม่น้อยมุงอยู่หน้าห้องผู้ป่วยห้องนั้น จริงอย่างที่คิด ใจคนอยากดูเรื่องสนุกก็เหมือนกันหมด
เสี่ยวชุนถูกหร่วนเจี้ยนหัวอุ้มอยากจะเข้าไปมองข้างใน แต่ถูกป้าคนหนึ่งผลักออกมา "แกเป็นผู้ชายตัวโตจะมาดูอะไรนี่ ไปๆ ยังอุ้มเด็กมาดูอีก รีบไปซะ"
ร่างถูกไล่เหมือนไล่แมลงวัน ให้ทั้งคนใหญ่คนเล็กออกมา
เสี่ยวชุนทำได้แค่ยืนกับหร่วนเจี้ยนหัวที่ขอบฝูงชน ฟังเสียงคนข้างในพูดจ้อกัน
"โอ๊ย นั่นไม่ใช่หมอซูจากโรงพยาบาลหน่วยทหารนี่ ได้ยินว่าเป็นคนมีชู้คนนั้น"
"เด็กนี่ตกไปได้ยังไง? ไม่ใช่ว่าบอกต้องให้ผู้เชี่ยวชาญพิสูจน์อะไรอีกเหรอ?"
"เฮอะ ฉันว่าเธอกลัวเองต่างหาก"
เสี่ยวชุนนึกถึงที่ติงเสี่ยวบอกเธอวันนี้ หรือว่าเด็กของซูเหม่ยไม่อยู่แล้วจริงๆ?
เธอดิ้นรนเล็กน้อย มองผ่านฝูงชนเข้าไปข้างใน ผ่านช่องว่างของประตู เธอเห็นเลือนรางว่ามีคนนอนอยู่บนเตียง แล้วมีเลือดสีแดงๆ
[ติ๊ง~ ได้สังเกตสถานที่เกิดเหตุการแท้งที่ปลอมแปลง ทักษะการปลอมแปลงสถานที่เกิดเหตุขั้นต้น เพิ่มความชำนาญ +10]
เสียงวิพากษ์วิจารณ์ในฝูงชนไม่ขาดสาย แสงไฟในทางเดินสั่นไหว เสี่ยวชุนมองพื้นหินขัดที่สะท้อนแสงมันวาว ใบหน้าของเด็กน้อยมีแววเหลือเชื่อ
การแท้งของซูเหม่ยเป็นการปลอมแปลง?
เสี่ยวชุนนึกถึงจุดประสงค์ของซูเหม่ยได้ในทันที เธออยากคลอดเด็กคนนี้
แต่การปลอมแปลงการแท้ง ก็คือไม่อยากให้ใครรู้
คนคนนั้นคงเป็นฟู่เฉินสินะ?
เพราะฟู่เฉินพยายามทุกวิถีทางที่จะกำจัดเด็กในท้องซูเหม่ย จะได้ไม่มีหลักฐานโดยตรงที่พิสูจน์ได้ว่าเขากับซูเหม่ยมีชู้กัน
แต่สถานการณ์ตอนนี้ เสี่ยวชุนอดไม่ได้ที่จะยิ้มเยาะ