เด็กสาวที่อยู่ตรงประตูหน้าร้องไห้น้ำตาไหลอาบแก้ม แต่มุมปากของเธอกลับราบเรียบ
ความเศร้าของเธอคือการเสแสร้ง
เพียงแต่เสแสร้งได้ไม่ดีนัก
มือของเธอขยับคลึงชายเสื้อเป็นพัก ๆ เมื่อได้ยินเสียงร้องไห้ของป้า ขาของเธอก็จะสั่นเบา ๆ เธอกำลังดีใจ
ใช่แล้ว เธอกำลังดีใจ
มีความตื่นเต้นแบบกดไม่อยู่
แม้แต่ในหมู่คนแปลกหน้า ก็ยังมีแม่บ้านบางคนที่รู้สึกสงสารป้า
แต่เด็กสาวคนนี้
เงินช่วยชีวิตของน้องชายตัวเองหายไป แต่พี่สาวคนนี้กลับไม่รู้สึกเศร้าหรือเสียใจ แต่กลับตื่นเต้น
นี่มันไม่สมเหตุสมผลเลย
[ติ๊ง~ ทักษะเริ่มต้นแห่งการปลอมตัว ระดับความชำนาญ +10]
เมื่อได้ยินเสียงของระบบ เสี่ยวชุนก็ยิ่งมั่นใจ
สิบส่วนแปดเก้าส่วนเงินต้องเป็นของเด็กสาวคนนี้
เธอชี้ไปที่เด็กสาวตรงประตูหน้าไม่ไกลนัก "ก็บอกว่าหนูกับพ่ออยู่ใกล้ป้าคนนี้ แล้วเธอไม่ใช่ยิ่งอยู่ใกล้ป้ากว่าอีกหรือ?"
ทันใดนั้นพื้นที่ที่วุ่นวายก็เงียบลง
"ฉัน ฉันจะขโมยเงินของแม่ตัวเองได้ยังไง เธอจะมาใส่ร้ายฉันแบบนี้ได้ยังไง?"
"แม่ หนูจะขโมยเงินของแม่ได้ยังไง?"
เด็กสาวมองป้าที่ถือมีดอยู่ที่ประตูหลังด้วยดวงตาคลอหน่วย
"ใช่แล้ว นั่นน้องชายแท้ ๆ ของเธอนะ หนูน้อยถ้าไม่อยากถูกตรวจก็อย่าจงใจใส่ร้ายคนอื่นสิ!"
"จริง ๆ เลย พูดจาเหลวไหลได้ทุกเรื่องจริง ๆ"
เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ไหล่ของเด็กสาวก็ผ่อนลงเล็กน้อย เธอยกคางขึ้นเพียงนิดเดียว แล้วมองมาที่เสี่ยวชุน