"ไม่อยากบอกฉัน งั้นเข้าไปบอกตำรวจเลยแล้วกัน"
เหยาเฉาฮุยขยับปาก ขมวดคิ้วเดินเข้ามาแล้วก็พล่ามรัวเป็นชุด "คุณตำรวจครับ เรื่องของเกาเฒ่าตำรวจก็สืบไปตั้งนานแล้ว พวกคุณนี่แหละโดนเด็กนั่นเกาอ้ายฉินหลอกเข้าแล้ว เธอกลัวว่าถ้ามีคนสืบไปถึงเรื่องที่พ่อเธอค้ากำไรเกินควร แล้วตำแหน่งหัวหน้าโรงงานของเธอจะไม่มั่นคง"
เสี่ยวชุนนั่งเงียบๆ ฟังอยู่ข้างๆ ตลอด พอได้ยินเสียงเหยาเฉาฮุยก็อดไม่ได้ที่จะเงยหน้ามองเขา แค่เดินเข้ามาก็เปิดฉากโจมตีคนอื่นทันทีแบบนี้ มันพิสูจน์ได้อย่างเดียวว่าเขาไม่ยอมรับ เขาริษยา
"งั้นพอเกาอ้ายฉินเป็นหัวหน้าโรงงานไม่ได้ นายอยากเป็นงั้นสิ?"
เหยาเฉาฮุยที่พล่ามรัว ชะงักกึก หน้าขึ้นสีแดง เก้อเขิน แถมยังมีความอับอายแบบถูกจับได้คาหนังคาเขา
หนิวเฉียวเป่ากับพวกพากันกลั้นขำ คำถามของเสี่ยวชุนตรงเกินไป ไม่ไว้หน้าใครเลย
"จะ จะว่าไป คนที่เก่งกว่าก็สมควรได้ตำแหน่ง"
"ได้ยินว่าสองสามวันก่อนที่เกาเหว่ยหมินจะเกิดเรื่อง นายทะเลาะกับเขา?"
เหยาเฉาฮุยพลุ่งพล่านทันที "คุณตำรวจครับ นั่นมันการโต้เถียงเรื่องงานกันตามปกติ พวกคุณคงไม่สงสัยว่าผมฆ่าเกาเฒ่าหรอกนะ ถึงผมจะไม่ชอบสไตล์การทำงานของเกาเฒ่า แต่ผมก็ไม่บ้าขนาดฆ่าเขาเพื่อแค่งานหรอก"
"แต่ถ้าเขาตาย นายก็ได้เป็นหัวหน้าโรงงานไม่ใช่หรือ?"
เหยาเฉาฮุย: ......
"คุณตำรวจครับ เรื่องเก่าเฒ่าผมยอมรับนับถืออยู่แล้ว ผมแค่ไม่ยอมรับ... ลูกสาวของเขา"