"ผู้กองสิง ซูเหม่ยมาแล้ว"
ทุกคนหันไปทางประตู ซูเหม่ยและอู๋กางเดินเข้ามา "ผู้กองสิง สหายอู๋กางคนนี้มาจากเป่ยผิง เป็นทนายความโดยเฉพาะ"
"ผู้กองสิง สวัสดี"
"นั่งก่อน นี่คือผู้เชี่ยวชาญเสิ่นหวยซาน ข้อตกลงหย่าที่สหายซูให้ไว้เมื่อครั้งก่อนผมได้ส่งต่อให้เขาแล้ว"
เสิ่นหวยซานพยักหน้า มองไปทางซูเหม่ย หยิบข้อตกลงและจดหมายสองสามฉบับของซูเหม่ยออกมาวางราบบนโต๊ะ ก่อนล้วงแว่นขยายออกมาจากอกเสื้อส่องลายมือ
"ในขั้นตอนการพิสูจน์ทางวิชาชีพของเรา สิ่งแรกคือดูลักษณะการลากเส้น ว่าวาดโค้งหรือหักมุม? เริ่มเส้นด้วยการซ่อนปลายหรือโผล่ปลายและนิสัยอื่น ๆ ลายมือช่วงครึ่งแรกของข้อตกลงหย่านี้เป็นของซูเหม่ยไม่ต้องสงสัย สุดท้ายคือลายเซ็นชื่อหร่วนเจี้ยนหัวสามตัว รูปแบบตัวอักษรคล้ายกับในจดหมายมาก"
"แม้รูปแบบตัวอักษรจะคล้ายกันมาก แต่จากการเปรียบเทียบซ้ำ ๆ จะเห็นว่าจุดเริ่มเส้นของลายเซ็นมีความต่างอยู่บ้าง เช่น จดหมายทั้งสามตัว ทุกครั้งที่เริ่มเส้นจะซ่อนปลาย พูดง่าย ๆ คือหนักมือกว่า ส่วนจุดเริ่มเส้นในข้อตกลงหย่านี้ส่วนใหญ่จะโผล่ปลายมากกว่า และจุดที่ลากเส้นต่อกันมีรอยหยุดสองแห่ง ตรงครึ่งขวาของตัวหร่วนกับครึ่งบนของตัวหัว นี่ไง"
ทุกคนเบียดเข้าไปดู ภายใต้แว่นขยาย มีความแตกต่างจริง ๆ
"งั้นนี่คือลายเซ็นปลอมเหรอ?" โจวอวิ๋นถามทันที
เสิ่นหวยซานยิ้มบาง ๆ "ตามประสบการณ์ของผม แม้ลายมือนี้จะเลียนแบบได้เหมือนมาก แต่คนเลียนแบบฝีมือยังไม่พอ โดยส่วนตัวผมคิดว่าเป็นของปลอม"