พวกเขาหาร้านรับซื้อขายวัสดุมือสองเจอเป็นที่แรก แล้วกว้านซื้อของในสต็อกจนเกลี้ยง
เจ้าของร้านอดทอดถอนใจไม่ได้ ของที่เอามาขายครั้งนี้มีมูลค่าเท่ากับของที่เคยขายได้เกือบครึ่งปีเลยทีเดียว
พอเห็นเงินห้าพันกว่าเหรียญดาวที่เพิ่งเข้าบัญชี ซุนเชียนอวี่ก็ยิ้มหน้าบาน
“ตาเฒ่าหวัง ไปซื้อน้ำยาชำระล้างกันเถอะ!”
“ได้”
สืออันได้เห็นน้ำยาชำระล้างในตำนานเป็นครั้งแรก ฉลากดูคุ้นตามาก—ตระกูลสือ
คนธรรมดาที่สัมผัสกับรังสีจากจักรวาลและอาหาร ร่างกายก็จะได้รับการปนเปื้อนเช่นกัน
ยังไม่ถึงขั้นเป็นอันตรายถึงชีวิต แค่ใช้น้ำยาชำระล้างระดับ 5 ซึ่งเป็นระดับต่ำสุดเป็นประจำก็ยับยั้งมันได้
คนอย่างตาเฒ่าหวังที่เป็นนักรบจักรกล แถมยังเคยบาดเจ็บ รังสีก็ยิ่งสะสมมากกว่าเดิม พลังจิตยังปั่นป่วนได้ง่าย นี่แหละโรครังสีในตำนาน
เขาต้องกินน้ำยาชำระล้างระดับ 3 ขึ้นไปเป็นเวลานาน อย่างน้อยเดือนละหนึ่งขวด
น้ำยาชำระล้างระดับ 3 ขวดละหนึ่งหมื่นเหรียญดาว ถึงจะแพงแต่กัดฟันซื้อก็ยังพอไหว
แต่ปัญหาคือต้องใช้ต่อเนื่อง แถมยิ่งระดับสูงก็ยิ่งหายาก ดาวเคราะห์ระดับต่ำแทบไม่มีแหล่งสินค้าที่ส่งให้ได้ต่อเนื่อง
ว่ากันว่าน้ำยาชำระล้างระดับ 1 สามารถขับรังสีออกได้บางส่วน หากกินหลายครั้งก็จะฟื้นฟูร่างกายกลับสู่สภาพปกติได้
แต่นั่นก็เป็นแค่คำร่ำลือ แถมมีเงินก็ใช่ว่าจะซื้อได้ ส่วนใหญ่ต้องซื้อผ่านการประมูล
นักปรุงยาระดับ 1 ทั่วทั้งสหพันธ์ดวงดาวมีเพียง 8 คน และสหพันธรัฐก็มีแค่คนเดียว—ปรมาจารย์เซี่ยงไห่หลาน
คุณปู่ของสือหรงเป็นนักปรุงยาระดับ 2 นี่ก็เป็นเหตุผลที่ตระกูลสือก้าวขึ้นมาเป็นผู้นำในวงการ
สือเล่อเล่อเลือกทิ้งสืออันก็เพราะเหตุนี้
ระหว่างลูกสาวแท้ ๆ ที่พลังจิตไร้ค่า กับลูกสาวบุญธรรมที่เป็นนักปรุงยาระดับ 3 เลือกแบบไหนก็เห็นชัดอยู่แล้ว!
โลกบำเพ็ญเซียนก็เป็นเช่นนี้ ผู้ชนะได้เป็นราชา ผู้แพ้เป็นโจร!
สืออันกลับรู้สึกเข้าอกเข้าใจสือหรงขึ้นมาอย่างประหลาด
แต่สืออันกับสือเล่อเล่อจำเป็นต้องสู้กันจนตายไปข้างจริง ๆ เหรอ?
ยิ่งไปกว่านั้น พรสวรรค์ของร่างเดิมคือรากวิญญาณโกลาหล!
ตลอดหมื่นปีในโลกบำเพ็ญเซียนยังแทบไม่เคยมีใครถือกำเนิดขึ้นมาเลย!
ถ้าเติบโตขึ้นมาได้ ชื่อของเธอย่อมต้องจารึกไว้ในประวัติศาสตร์การบำเพ็ญเซียน!
ช่างเป็นการสิ้นเปลืองของล้ำค่าโดยแท้!
จากที่เธอคาดการณ์ ยาชำระวิญญาณระดับต่ำสุดก็น่าจะให้ผลเทียบเท่าน้ำยาชำระล้างระดับสูงสุดได้แล้ว
รอให้ระดับพลังฟื้นกลับมาเมื่อไร เธอจะลองดู
เธอแผ่ญาณออกไปสำรวจน้ำยาสีฟ้าใสนั้น
ถ้ารังสีในสภาพแวดล้อมกับในร่างกายมนุษย์เป็นพลังงานสีดำ น้ำยาชำระล้างก็มีกลุ่มแสงสีขาวอยู่ข้างใน
ยิ่งน้ำยาชำระล้างระดับสูง กลุ่มแสงสีขาวข้างในก็ยิ่งมีมากและเคลื่อนไหวคล่องแคล่วกว่า
พลังงานพวกนี้น่าจะเป็นสิ่งที่ช่วยยับยั้งรังสีได้อย่างมีประสิทธิภาพ
ตาเฒ่าหวังควักเงินหนึ่งพันเหรียญดาวซื้อน้ำยาชำระล้างระดับ 4 มาหนึ่งขวด
“แพงชะมัด!”
ค่าใช้จ่ายรายเดือนของคนธรรมดาก็แค่ไม่กี่ร้อยเหรียญดาวเท่านั้น
ตาเฒ่าหวังดื่มน้ำยาหนึ่งขวดลงไป
ธาตุสีดำที่ปั่นป่วนอยู่ในร่างกายสงบลงทันทีไม่น้อย
“รอฉันได้เป็นนักรบจักรกลเมื่อไร จะซื้อระดับ 3 ให้เธอ ไม่สิ ระดับ 2 เลย!”
“ได้ ฉันจะรอ!”
ตาเฒ่าหวังลำบากจริง ๆ
ดาว 9527 ตั้งอยู่ห่างไกลและขาดแคลนทรัพยากร
ต่อให้มีเงินก็ยังหาน้ำยาชำระล้างระดับ 2 หรือ 3 ได้ยาก ยิ่งไปกว่านั้น พวกเขายังไม่มีเงินด้วยซ้ำ!
เพราะอย่างนั้นเขาถึงทำได้แค่ใช้น้ำยาระดับ 4 หรือ 5 ประทังอาการไปวัน ๆ
คนแก่ก็มี เด็กก็มี แถมยังต้องทนทุกข์กับโรคภัย
ต้องหาเลี้ยงชีพด้วยการเก็บขยะ แล้วยังคิดจะส่งซุนเชียนอวี่เข้าโรงเรียนทหารอีก จะลำบากแค่ไหนกัน
พริบตานั้น ภาพลักษณ์ของตาเฒ่าหวังในใจเขาก็ยิ่งใหญ่ขึ้นอีก
เป็นคนดีแห่งจักรวาลจริง ๆ!
ตาเฒ่าหวังมองแววตาอ่อนโยนและปลื้มใจของสืออัน โดยไม่รู้เลยว่าตัวเองเพิ่งได้รับบัตรคนดีไปหนึ่งใบ
“เด็กคนนี้เริ่มพูดจาเพ้อเจ้ออีกแล้ว”
พอจัดการเรื่องสำคัญเสร็จ พวกเขาก็ถือโอกาสซื้อของใช้ในบ้านมาบ้าง จากนั้นก็เริ่มเดินเล่นไปเรื่อย
“น้ำสารอาหารรสแมลงเหรอ? ไม่เอาด้วยหรอก!”
“สัตว์ต่างถิ่นย่างเหรอ? อาหารพิสดารอะไรกันเนี่ย?”
กลิ่นเหมือนอาหารปกติ แต่พอสืออันมองดี ๆ ธาตุสีดำมีอยู่ไม่น้อยเลย
ถึงอย่างนั้นคนที่ซื้อก็ยังต่อแถวกันไม่ขาดสาย
“ไม่มีอย่างอื่นให้กินบ้างเหรอ? ทำไมรสชาติแปลกพิสดารขนาดนี้?”
“ของอร่อยราคาแพงทั้งนั้น แถวนี้เสบียงขาดแคลน อยู่ไปนาน ๆ เดี๋ยวก็ชินเอง”
“พอหาเงินได้เมื่อไร ฉันจะซื้ออันนั้นให้เธอ รสพีชไง! ถนนข้าง ๆ มีร้านขายพืชธรรมชาติ บางทีก็มีของเข้ามา เดี๋ยวเราแวะไปดูกัน ถ้าโชคดีก็อาจได้เห็นพืชธรรมชาติด้วย”
“พืชธรรมชาติหายากขนาดนั้นเลยเหรอ?”
ซุนเชียนอวี่รู้ว่าสืออันมาจากดาวศูนย์กลาง เธออาจไม่รู้ว่าพืชธรรมชาติหายากแค่ไหนบนดาวเคราะห์ระดับต่ำ
“ยิ่งเป็นพืชธรรมชาติระดับสูง สภาพแวดล้อมที่มันเติบโตก็ยิ่งอันตราย มักมีสัตว์ดาวและพืชกลายพันธุ์ระดับสูงปรากฏตัว ความเสี่ยงในการเก็บเกี่ยวสูงเกินไป แต่ฉันได้ยินมาว่าช่วงหลายปีนี้ สถาบันวิจัยของโรงเรียนทหารหลายแห่งเริ่มมีผลงาน สามารถเพาะพืชธรรมชาติได้บ้างแล้ว แค่ต้นทุนสูงและจำนวนก็ยังน้อย”
“อ้อ”
ระหว่างที่คุยกัน จอขนาดใหญ่ริมถนนก็เริ่มฉายข่าว
“โห! ฟู่หยวน แม่ทัพแห่งจักรวรรดิ ซึ่งเป็นผู้นำตระกูลฟู่ด้วย เขาเป็นวีรบุรุษผู้ต่อสู้กับเผ่าแมลง และได้รับการยกย่องคู่กับแม่ทัพกู้เจี้ยนเซินว่าเป็นยอดวีรบุรุษแห่งดวงดาว ทั้งสองเป็นนักรบจักรกลระดับ 4เอสเพียงสองคน! น่าเสียดายที่แม่ทัพกู้หายสาบสูญไปในสนามรบเมื่อ 7 ปีก่อน...”
“เธอจำเรื่องพวกนี้ไม่ได้ด้วยเหรอ?”
“อืม ๆ”
สืออันจำเรื่องราวเกี่ยวกับร่างเดิมได้แค่เลือนราง ส่วนเหตุการณ์ภายนอกนั้นพร่าเลือนไปหมด
ทันใดนั้น ฝูงชนก็เริ่มมารวมตัวกัน
“!!!!”
ญาณของสืออันถูกบางอย่างดึงดูดไว้
“ข้างหน้ามีอะไรกัน?”
“น่าจะเป็นร้านขายอาหารธรรมชาติ พวกเราโชคดีจัง มีของมาขายด้วย!”
เลือดในกายเริ่มเดือดพล่าน นั่นเป็นความรู้สึกที่คุ้นเคย!
ถึงจะอ่อนจางมาก แต่ก็เป็นกลิ่นอายของโลกบำเพ็ญเซียน!
เธออดใจไม่ไหวเป็นครั้งแรก ผลักคนแล้วคนเล่าออกไป จนในที่สุดก็เบียดไปถึงหน้าสุดของฝูงชน
ยิ่งเข้าใกล้ เธอก็ยิ่งสัมผัสได้ว่ามันคือพลังวิญญาณ!
มีเพียงริบหรี่ แต่บริสุทธิ์ สะอาด และเปี่ยมด้วยพลัง!
เมื่อมองพืชสีเขียวมรกตที่อยู่ในกล่องใสตรงตู้โชว์แสนประณีต สืออันก็รู้สึกราวกับคลื่นโหมกระหน่ำอยู่ในใจ
พลังชีวิตอันเปี่ยมล้นนั้นทำให้เธอซาบซึ้งจนน้ำตาคลอ!
“หญ้ารวบรวมวิญญาณ!”
ผู้คนรอบข้างเบียดเสียดกัน ต่างพากันพูดคุยเซ็งแซ่
หญ้าเขียวต้นเล็ก ๆ นั้นดึงดูดจิตใจเธอ ราวกับพาเธอย้อนกลับไปยังโลกบำเพ็ญเซียนที่จากมานาน
“สืออัน รอฉันด้วย!”
ซุนเชียนอวี่ตะโกนเรียกเธอ
“เป็นอะไรไป? ตื่นเต้นขนาดนั้นเลยเหรอ?”
“โห! พืชธรรมชาติสวยจัง! ว่าแล้วเชียว วันนี้มีของดี!”
ซุนเชียนอวี่ตื่นเต้นจนพูดจ้อไม่หยุด
สืออันไม่ได้ยินเสียงรอบข้างอีกแล้ว เธอจมอยู่ในโลกของตัวเองจนถอนตัวไม่ขึ้น
มีพลังวิญญาณ! มีหญ้าวิญญาณ!
ใครจะคิดว่าองค์ประกอบทุกอย่างที่จำเป็นต่อการบำเพ็ญเซียน จะปรากฏขึ้นพร้อมกันในอารยธรรมแห่งเทคโนโลยีแห่งนี้ได้
ตอนนี้สิ่งสำคัญที่สุดคือ ต้องได้หญ้ารวบรวมวิญญาณมา!
ยังไม่ทันที่เธอจะตื่นเต้นจนสุด ก็เห็นป้ายเล็ก ๆ ข้างกล่องของขวัญที่สะดุดตาเหลือเกิน
10,000 เหรียญดาวต่อต้น......
......
......
......
จากความทะเยอทะยานเต็มเปี่ยมไปสู่แผนพังไม่เป็นท่า ใช้เวลาแค่ 1 วินาที!