ตำรวจมาถึงหลังจากนั้นสิบนาที เป็นเจ้าหน้าที่จากโรงพักท้องที่
พอเห็นตำรวจเดินเข้ามา หญิงวัยกลางคนก็ตรงเข้าไปหา ชี้ไปที่เฉินเจ๋อเทียน พูดเร็วจนแทบฟังไม่ทัน
ใจความคือเด็กคนนี้จงใจใช้ดินสอแทงตาลูกเธอ เป็นการทำร้ายร่างกายโดยเจตนา ทางโรงเรียนจัดการไม่ได้ เธอจะดำเนินคดีตามกฎหมาย
เธอพูดพลางเช็ดน้ำตาไปด้วย
ต่อมา ผู้อำนวยการฝ่ายปกครองเล่าสถานการณ์จากกล้องวงจรปิดอย่างคร่าว ๆ ยืนยันว่าเด็กทั้งสองเล่นกันจนเลยเถิด เฉินเจ๋อเทียนใช้ดินสอแทงเข้าที่ตาของอีกฝ่ายระหว่างการทะเลาะ
ครูหลี่เสริมว่า อีกฝ่ายเป็นคนลงมือก่อน เดิมทีเฉินเจ๋อเทียนแค่ห้ามไม่ให้อีกฝ่ายรังแกเพื่อนอีกคน
ตำรวจไม่ได้ฟังความข้างเดียว แต่บันทึกคำให้การของทุกคนไว้
แล้วจึงถามว่า “อาการบาดเจ็บเป็นยังไงบ้าง”
หญิงวัยกลางคนพูดขึ้น “หมอบอกว่าเบื้องต้นวินิจฉัยเป็นจุดขาวกระจกตา ผลแน่ชัดต้องรอตรวจละเอียดอีกที”
ตำรวจถามผู้อำนวยการฝ่ายปกครองต่อ “ทางโรงเรียนเห็นว่ายังไง”
ผู้อำนวยการฝ่ายปกครองถูมือไปมา “โรงเรียนก็หวังให้ทั้งสองฝ่ายเจรจาตกลงกัน เพราะยังไงก็เป็นเรื่องของเด็ก ถ้าเรื่องบานปลายมันไม่ดีกับทุกคน”
ตำรวจพยักหน้า หันไปทางเฉินอั่งและเหวินฮุ่ยหลิน “งั้นรอรายงานผลตรวจจากโรงพยาบาลก่อน ของที่ต้องชดใช้ก็ชดใช้ ต้องขอโทษก็ขอโทษ ทุกอย่างก็เพื่อเด็ก ทางที่ดีอย่าให้เรื่องถึงโรงพักเลย”
เหวินฮุ่ยหลินยืนอยู่ข้างเฉินอั่ง หน้าซีด มือสองข้างวางไม่ถูก พยักหน้ารัว “ได้ค่ะ เรายินดีร่วมมือแน่นอน”
ส่วนเฉินอั่งไม่ได้พูดอะไร เพียงพยักหน้าเล็กน้อย
หญิงวัยกลางคนไม่ยอมอีกแล้ว “จะรออะไรกัน ผลมันก็ออกมาแล้วไม่ใช่เหรอ จุดขาวกระจกตา ทุพพลภาพระดับสิบ”