พลังวิญญาณธาตุไฟรอบตัวฉือเหมี่ยวพุ่งพรวดขึ้นฉับพลัน ทำให้นางที่อยู่ในเปลวไฟอยู่แล้วยิ่งดูลึกลับขึ้นไปอีก พอลมปราณหมุนวนแผ่ขยาย
ตู้ม——!
จู่ ๆ หินทดสอบก็ระเบิดในมือผู้ทดสอบ ขณะเดียวกันฉือเหมี่ยวก็รู้สึกประหลาดว่าพลังของตัวเองแรงกว่าเดิมสิบเท่าไม่หยุด!
ทุกคนไม่สงบกันแล้ว
เพราะเมื่อวินาทีก่อนฉือเหมี่ยวยังเป็นแค่คนธรรมดาไร้พลังวิญญาณ แต่ในวินาทีนี้…
พลังวิญญาณรอบกายนางเต็มเปี่ยม พุ่งพล่าน ดั่งเปลวไฟที่ไม่มีวันดับ
"พลังวิญญาณพันรอบกาย ขั้นต้นหลอมปราณ นี่…นี่มันทะลวงผ่านแล้วงั้นหรือ?!"
"เปล่าเลย หล่อนทำอะไรถึงได้ทะลวงผ่าน แค่ทดสอบรากวิญญาณงั้นนะ?!"
"ที่สำคัญหินทดสอบของนางยังระเบิดอีก! ค่ารากของนางมันเท่าไหร่กันแน่!"
ทุกคนตะลึงงัน ใจสงบไม่ลง
มองดูประวัติศาสตร์การบำเพ็ญเซียนทั้งหมด ไม่เคยมีใครสักคนทำได้แค่ทดสอบรากวิญญาณแล้วทะลวงผ่าน มันง่ายดายเกินไปหน่อย!
ฉือเหมี่ยวฟังคำเหล่านี้ก็เข้าใจสถานการณ์ตัวเองแค่ครึ่ง ๆ กลาง ๆ ใบหน้าแสดงความงุนงงมองไปที่ผู้ทดสอบ
เมื่อกี้หินทดสอบระเบิด แล้วค่าตัวเลขก็ไม่อยู่นิ่ง แน่นอนว่าไม่สามารถระบุผลได้
"พี่ใหญ่ครับ พี่ไม่เป็นไรใช่ไหม?"
หินทดสอบระเบิดในมือเขา ถึงแม้จะปล่อยมือทันและมีพลังวิญญาณปกป้อง แต่ยังไงมือก็ถูกระเบิดจนเลอะคราบเลือด
ไม่เป็นไร? ไม่เป็นไรบ้าอะไรกัน!
แต่ตอนนี้เขาเป็นตัวแทนหน้าตาของเขาจวินเจี้ยน เขาจะร้องว่าเป็นไรได้ไหม?
แถมเด็กสาวคนนั้นก็ไม่ได้ตั้งใจ ถ้าเขาร้องว่าเจ็บตัว คนอื่นจะมองว่าลูกผู้ชายอย่างเขาไม่มีน้ำใจกว้างขวาง!
แต่เขาก็ยังอยากตะโกนว่าเจ็บ
"หุบปาก" เขาเพิ่งจะอ้าปากคิดร้องขึ้นมา แต่จู่ ๆ ก็มีมือข้างหนึ่งจับริมฝีปากเขาไว้
ผู้ทดสอบ: "?"
คนอื่น: "หา?"
ก็…ก็จับปากคนอื่นแบบนั้นเลย?
ทุกคนมองดู ก็คือชายชราคนหนึ่ง หนวดเครารุงรัง หน้าตาโดยรวมดูดุร้ายน่ากลัว และชายชราคนนี้…เป็นหนึ่งในหลายคนบนฟ้าเมื่อกี้!
"เหยียน…ผู้อาวุโสเหยียน!" ศิษย์เขาจวินเจี้ยนต่างตกใจจนสีหน้าเปลี่ยน รีบคุกเข่าข้างเดียวลงคารวะทันที
ดูออกว่าคนเขาจวินเจี้ยนกลัวเขามาก
"กระทั่งผู้อาวุโสยังออกมาแล้ว…แถมเป็นผู้อาวุโสเหยียนผู้ดูแลยอดเขาแห่งหนึ่ง!"
"ฉือเหมี่ยวคนนี้ช่างมีวาสนาดีจริง!"
"เอ่อ…ถ้าเป็นผู้อาวุโสเหยียนล่ะก็ นั่นไม่นับว่าเป็นวาสนาดี นับว่าซวยขั้นสุดเลย"
ผู้อาวุโสเหยียนคนนี้ไม่เหมือนผู้อาวุโสทั่วไปเทียบกันไม่ได้ เป็นหนึ่งในกำลังรบระดับสูงสุดของโลกบำเพ็ญเซียนของแท้ ผู้อาวุโสฝ่ายลงทัณฑ์แห่งเขาจวินเจี้ยน เจ้ายอดเขาหนึ่ง
พลังของเขาสูสีกับเจ้าสำนักเขาจวินเจี้ยน หรืออาจจะเหนือกว่าด้วยซ้ำ ที่ไม่ได้เป็นเจ้าสำนักก็เพราะอารมณ์ร้อนเกินไปล้วน ๆ!
จริงด้วย หน้าตาเขาดูไม่เหมือนคนดี
ฉือเหมี่ยวกระพริบตาปริบ ๆ ผู้อาวุโสเหยียนก็เดินอาด ๆ มาอยู่ตรงหน้าฉือเหมี่ยว แล้วยัดหินทดสอบอีกก้อนใส่มือฉือเหมี่ยว
"ทดสอบใหม่"
สามคำนี้เหมือนคำสั่งเหล็ก ไม่อนุญาตให้เถียง
ฉือเหมี่ยวตอบ "อ้อ" แล้วก็ทดสอบใหม่
ผลออกมาเหมือนเดิม ค่ารากค่อย ๆ เพิ่มขึ้น สุดท้ายหินทดสอบระเบิด
ตู้มมม——
เหมือนดอกไม้ไฟ
"…"
เงียบกริบราวกับความตาย
ครั้งหนึ่งคืออุบัติเหตุ แล้วสองครั้งล่ะ?
ปัญหาไม่ได้อยู่ที่หินทดสอบ งั้นความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว!
ผู้อาวุโสเหยียนมองไปที่ฉือเหมี่ยว หรี่ตาลง เหมือนจะมองฉือเหมี่ยวให้ทะลุปรุโปร่ง
ฉือเหมี่ยวรีบแสดงท่าทีหญิงสาวเขินอายทันที: "อูย ผู้อาวุโสเหยียน อย่ามองข้าแบบนี้สิ ข้าเขินนะเจ้าคะ!"
"ถุย! ข้าไม่เคยเห็นคนหน้าด้านไร้ยางอายเท่านี้มาก่อน!"
ผู้อาวุโสเหยียนหน้าแดงถึงขั้นชี้นิ้วด่าฉือเหมี่ยว แล้วถามต่อว่า: "ผลทดสอบของเจ้าถือเป็นคะแนนไม่ได้เด็ดขาด ถ้าเจ้ายังอยากเข้าเขาจวินเจี้ยนของข้า ข้าต้องตรวจวิญญาณเจ้า เจ้ามีอะไรค้านไหม?"
"ตรวจวิญญาณ?!" ฉือเหมี่ยวตกตะลึง
"นี่ไม่ได้เด็ดขาด!" จินเซิ่งเฟยลุกขึ้นยืนขวาง แต่กลับถูกผู้อาวุโสเหยียนผลักออกไป
"ทำไม กลัวรึ?"
ดวงตาผู้อาวุโสเหยียนเหมือนนกอินทรี ทำให้คนหวาดกลัว
ที่ฉือเหมี่ยวกลัวไม่ใช่ตัวเองจะมีปัญหาอะไร…
วิชาตรวจวิญญาณ คือวิชาค้นวิญญาณประเภทหนึ่งที่ผู้มีวิญญาณแข็งแกร่งใช้กับผู้ที่อ่อนแอกว่า
ระหว่างถูกตรวจวิญญาณ ผู้ถูกกระทำจะปวดหัวอย่างแสนสาหัส ไร้เรี่ยวแรง เหมือนถูกล้วงพรุนทั้งร่าง เป็นการทรมานทางจิตวิญญาณ
แถมยังถูกอีกฝ่ายเห็นความทรงจำของตัวเอง เรียกว่าไม่เหลือแม้แต่กางเกงใน
ในโลกบำเพ็ญเซียน นี่เป็นคาถาที่ล้ำเส้นและก้าวร้าวอย่างยิ่งยวด
ฉือเหมี่ยวถึงแม้ยังไม่ได้เริ่มเส้นทางเซียน แต่ข่าวซุบซิบกับหนังสือจำพวกนี้อ่านมามากไม่น้อย ย่อมเข้าใจดี
สิ่งเดียวที่นางกังวลก็คือ…การมีอยู่ของระบบจะถูกพบหรือไม่
ไม่นาน ระบบกวนประสาทก็ตอบคำถามนี้: "ไม่หรอก พวกเขาถึงกับถอดเสื้อผ้าเจ้าจนเกลี้ยง ควักไส้ในออกมาจนหมด ก็ไม่มีทางพบข้า ข้าเป็นมืออาชีพนะ!"
ฉือเหมี่ยวก็วางใจแล้ว
แววตานางหนักแน่น "ถ้าจำเป็นต้องตรวจวิญญาณ ท่านเชิญลงมือได้ตามสบายเลย ข้าเมื่อจะเข้าเขาจวินเจี้ยนแล้ว ก็จะต้องให้ทุกคนยอมรับอย่างเปิดเผยและเที่ยงธรรม ไม่ฉวยโอกาสเด็ดขาด!"
เสียงเด็กสาวดังสดใส แข็งกร้าวและมีพลัง ทุกถ้อยคำเต็มเปี่ยมด้วยความเชื่อมั่น
"น้องสาวฉือเหมี่ยว…" ในตาจินเซิ่งเฟยมีคลื่นอารมณ์ซัดสาด ราวกับมีประกายน้ำตา
เขารู้ว่าตัวเองสายตาดี แต่ไม่คิดว่าสายตาจะดีถึงเพียงนี้!
ฉือเหมี่ยวเป็นเด็กดีที่มีเลือดเนื้อ กล้าคิดกล้าทำ กล้าลงมือจริง ๆ!
เขาซาบซึ้งใจสุด ๆ ไปเลย!
คนอื่นก็ไม่คิดว่าฉือเหมี่ยวจะยอมตรวจวิญญาณ
พวกเขารู้ดีแก่ใจ ว่าที่ฉือเหมี่ยวทำให้หินทดสอบระเบิดได้ ไม่ใช่เพราะพรสวรรค์ด้อยเลย
ตรงกันข้ามข้อเท็จจริงคือ พรสวรรค์ของนางมันเหนือธรรมชาติเกินไป!
ไม่งั้นใครที่ไหนปกติเขาทดสอบรากวิญญาณแล้วทะลวงผ่านเลย?
ก็ต้องค่อย ๆ ก้าวไปทีละก้าวน่ะสิ!
ดังนั้น ฉือเหมี่ยวต่อให้ไม่ตกลงตรวจวิญญาณตามที่ผู้อาวุโสเหยียนบอก ก็ต้องถูกเขาจวินเจี้ยนรับไว้และใช้งานสำคัญแน่
แล้วตอนนี้ ฉือเหมี่ยวกลับเพื่อความเป็นธรรม เพื่อความยุติธรรม! เพื่อให้ทุกคนยอมรับนางจากใจจริง ถึงกับยอมรับคำขอที่ล้ำเส้นของผู้อาวุโสเหยียน
นี่มันช่าง…
วีรสตรีผู้ปลุกใจคนทั้งแผ่นดิน!
ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์อดไม่ได้ที่จะเกิดความรู้สึกดีกับฉือเหมี่ยว
แม้แต่สีหน้าผู้อาวุโสเหยียนก็ดูดีขึ้นหลายส่วน
เด็กคนนี้ถึงปากจะแสบ แต่จิตใจยังนับว่าไม่เลว
ด้วยจิตใจแบบนี้ ไม่ว่าสุดท้ายผลเป็นอย่างไร เขาก็จะไม่ลำบากเด็กคนนี้หรอก
แต่เรื่องตรวจวิญญาณก็ยังเลี่ยงไม่ได้
เพราะเขาก็สงสัยเหมือนกันนะ!
ว่าพรสวรรค์วิปริตแบบไหนกันแน่ที่ทำให้หินทดสอบระเบิดได้!
"เมื่อเตรียมพร้อมแล้ว ข้าก็จะเริ่มตรวจวิญญาณแล้ว จะไม่ทำร้ายเจ้าสักนิด เรื่องนี้เจ้าวางใจได้"
ฉือเหมี่ยวหลับตาลง: "ถ้าบาดเจ็บก็ชดใช้เงิน"
ชดใช้พ่อแกสิ!
ผู้อาวุโสเหยียนเกือบถูกนางทำให้โมโหตาย
แต่กระนั้นเวลาลงมือตรวจวิญญาณก็ยังระวังมาก พยายามทำให้ฉือเหมี่ยวเจ็บปวดน้อยที่สุด
ฉือเหมี่ยวแค่รู้สึกมีอะไรเย็นวาบพุ่งใส่กระหม่อม ไม่รู้สึกอะไรมากนัก
ผู้อาวุโสเหยียนตะลึง: "เจ้าไม่เจ็บหรือ?"
ฉือเหมี่ยว: "ไม่เจ็บเลยเจ้าค่ะ"
ผู้อาวุโสเหยียน: "ด้วยระดับขั้นของข้าตรวจวิญญาณเจ้า เจ้าไม่เจ็บจริง ๆ หรือ?"
ฉือเหมี่ยว: "ไม่เจ็บจริง ๆ นะ ท่านไม่ใช่ผู้อาวุโสปลอมหรือเปล่า?"
คนอื่น ๆ ก็ทำสีหน้าประหลาด ๆ มองผู้อาวุโสเหยียน
หรือจะเป็นของปลอมจริง ๆ?
เห็นได้ชัด
ภาพลักษณ์ของผู้อาวุโสเหยียนต่อหน้าทุกคนพังราบคาบมาก
เขาโมโหจนต้องกัดฟันแน่น ปล่อยใจให้สบายแล้วทำตามขั้นตอนต่อไป
ในที่สุด เขาก็มองเห็นภาพ