เช้านี้จัดการเรื่องผูกขาดการทำภูเขาเรียบร้อยแล้ว คืนนี้เลยแวะไปดูลุงสองสักหน่อย ว่าแกซ่อนของดีอะไรไว้กันแน่
ถ้าตาแก่นี่มีฝีมือจริง ก็ยอมกราบเป็นอาจารย์แบบไม่คิดเงินเลย
แต่ถ้าไม่มีวิชาอะไรจริงจัง ก็แกะบุหรี่หงส์แดงแบ่งให้แกสักมวนลองสูบ ที่เหลือเก็บไว้ใช้ตอนไปขอความรู้ที่หมู่บ้านซีเชียว
เสียงไก่ขัน “เอ้กอีเอ้กเอ้ก...” ดังขึ้น กลิ่นข้าวจากทั่วหมู่บ้านลอยมาแตะจมูก หวังต้าหมางอดสูดจมูกฟุดฟิดไม่ได้ ก่อนจะสะบัดขี้เลื่อยที่ติดตัว แล้ววางเป็ดไม้ตัวน้อยที่แกะเสร็จในมือลงบนหัวเตียง
มองเป็ดไม้ตัวน้อยที่ดูมีชีวิตชีวาบนหัวเตียงแล้ว หวังต้าหมางก็อดภูมิใจในฝีมือตัวเองไม่ได้
นี่เป็นฝีมือเด็ดของเขาเชียวนะ ไว้หาโอกาสเหมาะ ๆ เอาไปให้พี่สะใภ้เยว่เอ๋อร์ บางทีภาพในฝันหวานเมื่อครู่อาจกลายเป็นจริงก็ได้
คิดถึงตรงนี้ อารมณ์เขาก็ดีขึ้นไม่น้อย แถมหัวเราะหึ ๆ สองครั้ง
เห็นว่าฟ้าเริ่มมืดแล้ว หวังต้าหมางจึงเข้าไปในครัว ทำมื้อเย็นให้ตัวเอง อีกเดี๋ยวก็ต้องไปหมอบบนหลังคาบ้านลุงสอง อย่างไรก็เป็นงานใช้แรง ต้องเติมท้องให้อิ่มก่อน
เผื่อภาพที่แอบดูจะเร่าร้อนเกินไป ท้องว่าง ๆ อย่างเขาคงรับความตื่นเต้นไม่ไหว
เขาอุ่นหมั่นโถวลูกใหญ่หกลูก กินกับเต้าเจี้ยวกับผักกาดดองซอยที่ซื้อจากร้านชำ จนอิ่มแปล้พุงกาง
กินอิ่มแล้ว เขาก็ทำกายบริหารช้า ๆ หนึ่งชุดในลานบ้าน ยืดเส้นยืดสายเตรียมตัวไว้สำหรับการหมอบบนหลังคา