สวี่จาวจาวอาบน้ำเสร็จ ตั้งใจจะซักเสื้อผ้าเอง แต่พอออกมา แม่ก็แย่งเสื้อผ้าที่เธอถอดไว้ไปซักแล้ว แถมยังบอกให้เธอรีบพักผ่อน
เวลานี้คนในหมู่บ้านแทบทุกคนเข้านอนกันหมดแล้ว
บ้านสวี่มีห้องทั้งหมดสามห้อง พ่อสวี่กับแม่สวี่อยู่ห้องหนึ่ง ลูกชายทั้งสามคนนอนด้วยกันอีกห้อง ส่วนสวี่จาวจาวมีห้องเป็นของตัวเองหนึ่งห้อง
สวี่จาวจาวนอนอยู่บนเตียงแล้ว แม้เตียงนี้จะไม่สบายเท่าเตียงที่เธอเคยนอน แต่ในใจกลับสงบอย่างยิ่ง
ขณะที่กำลังจะเข้าไปในมิติเพื่อดูว่าค่าความรู้สึกดีของเธอใช้ซื้ออะไรได้บ้าง เธอก็ได้ยินเสียงกุกกักจากห้องข้าง ๆ
ห้องข้าง ๆ
“พี่ใหญ่ พี่รอง ผมชอบพี่สาวคนนี้มากเลย พรุ่งนี้ผมจะตื่นแต่เช้าไปเก็บผลไม้ป่าบนภูเขามาให้พี่สาวกิน” ของที่ตงตงภูมิใจนำเสนอที่สุดก็คือผลไม้ป่าสีแดงสดบนภูเขา
แต่จะเก็บผลไม้ป่าได้ก็ต้องอาศัยโชค ไม่ใช่ว่าไปทุกครั้งแล้วจะเก็บได้
สวี่เจี้ยนเย่ขยับตัวเล็กน้อย “ไอ้เด็กแสบ โดนเธอซื้อใจง่ายขนาดนี้เลยหรือไง?”
ตงตงยังเด็ก ใครดีกับเขา เขาก็คิดว่าคนนั้นดี แต่สวี่เจี้ยนเย่ไม่เหมือนกัน ตอนนี้เธอทำดีด้วยแล้วจะมีประโยชน์อะไร ไม่แน่ว่าในใจเธออาจกำลังคิดแผนร้ายอะไรอยู่ก็ได้
ในฐานะคนที่ฉลาดที่สุดในบ้าน เขาจะปล่อยให้สวี่จาวจาวมาหลอกได้อย่างไร
สวี่เจี้ยนเย่ตั้งสติให้มั่น ขอเพียงสวี่จาวจาวไม่ก่อเรื่อง ไม่ทำให้คนในบ้านเดือดร้อน เขาก็จะยอมรับเธอเป็นน้องสาว
ถ้าเธอเป็นคนแบบเดียวกับสวี่จิ้งเหม่ยล่ะก็... เฮ้อ ถึงอยากไล่ไปก็ทำได้ยากอยู่ดี
ยิ่งคิดก็ยิ่งหงุดหงิด
สมองน้อย ๆ ของตงตงคิดอะไรซับซ้อนขนาดนั้นไม่เป็น เขาแค่รู้สึกว่าพี่สาวตรงหน้าดีมาก ดีจริง ๆ
ดวงตาของพี่สาวเป็นประกาย เวลามองเขาก็อบอุ่น ทำให้ตงตงรู้สึกสบายใจ แถมตอนพี่สาวลูบหัวเขาก็รู้สึกดีมากด้วย