“พ่อ แม่ หนูมีวิธี!” สวี่จาวจาวพูดย้ำอีกครั้ง
คำพูดที่สวี่ต้าชวนยังพูดไม่จบติดค้างอยู่ในลำคอ โจวจินฮวากับสวี่เจี้ยนเย่มองเธอด้วยความตกตะลึง
สวี่จาวจาวรีบเดินเข้าไปหาพวกเขา “หนูมีวิธีทำให้พี่ใหญ่ลดไข้ หนูจะช่วยรักษาขาพี่ใหญ่ไว้!”
“เหลวไหล นี่มันไม่เห็นชีวิตคนเป็นเรื่องสำคัญเลยสักนิด”
หมอโกรธจนเสียงสั่น เขานึกว่ามีบุคคลสำคัญอะไรเดินเข้ามา ที่แท้ก็เป็นหญิงสาวอายุน้อยคนหนึ่ง
“เด็กสาวอย่างเธอจะรู้อะไร? เธอรู้ไหมว่าคนไข้รายนี้อาการอันตรายแค่ไหน? นี่เป็นการติดเชื้อรุนแรง ฉันฉีดยาให้เขาไปแล้ว แต่ไข้ก็ยังไม่ลด เธอจะมีวิธีอะไร?”
“หนูใช้การฝังเข็มได้” สวี่จาวจาวหยิบเข็มฝังเข็มในมือออกมา
หมอหัวเราะเยาะ “ฉันเรียนแพทย์มาหลายสิบปี แพทย์แผนจีนจะเทียบกับแพทย์แผนปัจจุบันได้อย่างไร ยิ่งในช่วงเวลาวิกฤตแบบนี้!”
“พวกคุณต้องคิดให้ดี นี่ไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ! ตอนนี้ทุกนาทีของคนไข้ล้วนสำคัญ ถ้าพลาดช่วงเวลาที่เหมาะสมที่สุดในการผ่าตัด อาจรักษาชีวิตไว้ไม่ได้ด้วยซ้ำ!”
“ดูจากอายุของเธอ ต่อให้รู้วิชาแพทย์ ก็คงเรียนมาแค่ผิวเผิน พวกคุณควรรีบตัดสินใจได้แล้ว”
ฝีมือการแพทย์ของเขาอาจไม่ได้โด่งดังไปทั่ว แต่ในโรงพยาบาลตำบลแห่งนี้ก็ถือว่ามีชื่อเสียงอยู่บ้าง
เขาเรียนแพทย์มาหลายสิบปี จะสู้เด็กสาวคนนี้ไม่ได้เชียวหรือ?
สวี่จาวจาวไม่มีเวลาไปโต้เถียงกับหมอ และตอนนี้เธอก็ไม่มีทางบอกเรื่อง 003 ออกไปได้
เธอต้องทำให้พ่อแม่เชื่อเธอให้ได้
“แม่ แม่เชื่อหนูนะ หนูมีวิธีจริง ๆ หนูช่วยรักษาขาพี่ใหญ่ไว้ได้”
โจวจินฮวาพยักหน้าแรง ๆ “ได้ แม่เชื่อลูก”