【กฎการช้อปปิ้งที่ซูเปอร์มาร์เก็ต:
1. ภายในหมู่บ้านมีซูเปอร์มาร์เก็ตเพียงแห่งเดียว ทางเข้าอยู่ที่ชั้นหนึ่ง ยูนิต 3 อาคาร 7 เปิดให้บริการตั้งแต่ 5:00 น. ถึง 23:00 น.
2. ซูเปอร์มาร์เก็ตแบ่งเป็นโซนของใช้ในชีวิตประจำวัน โซนวัตถุดิบอาหาร และโซนเสื้อผ้า กรุณาเข้าใช้ตามความจำเป็น
3. เวลาทำความสะอาดซูเปอร์มาร์เก็ตคือ 11:00 น. 17:00 น. และ 23:00 น. พนักงานทำความสะอาดสวมเครื่องแบบสีขาวและมีบัตรพนักงานของซูเปอร์มาร์เก็ต กรุณาหลีกเลี่ยงพวกเขาโดยทันที
4. พนักงานเก็บเงินสวมเครื่องแบบสีน้ำเงิน ประจำอยู่ที่เคาน์เตอร์หน้า พนักงานเก็บเงินจะไม่ออกจากเคาน์เตอร์หน้า หากมีข้อสงสัย กรุณาสอบถามพนักงานแนะนำที่สวมเครื่องแบบสีเขียว
5. ซูเปอร์มาร์เก็ตเปิดเพลงเปียโนจังหวะผ่อนคลายเป็นประจำ หากได้ยินเพลงแนวอื่นหรือบรรเลงด้วยเครื่องดนตรีชนิดอื่น กรุณาไปหาพนักงานแนะนำที่อยู่ใกล้ที่สุดทันที เธอจะช่วยจัดการให้】
สามข้อแรกตอนนี้เขายังไม่ต้องคิดถึง พนักงานเก็บเงินก็สวมเครื่องแบบสีน้ำเงินจริง เพลงก็ไม่มีปัญหา พี่ชายก็ไม่มีปฏิกิริยาผิดปกติ เพียงแต่เพลงที่กฎเน้นย้ำเป็นพิเศษทำให้เฉินเสาเกิดอาการตื่นตัวขึ้นมา ความคิดแรกของเขาคือกฎฉบับนี้มีปัญหา พอรู้ตัวว่ากำลังคิดอะไรอยู่ เขาก็อดบีบขมับอย่างกลัดกลุ้มไม่ได้
ในเรื่องหลอน ความไวของประสาทสัมผัสเป็นดาบสองคม มันหมายความว่าผู้ถูกเลือกจะสังเกตรายละเอียดเล็ก ๆ ได้มากขึ้นและพบเบาะแสที่ไม่คาดคิด แต่ขณะเดียวกันก็เป็นสัญญาณว่าในที่สุดเขาจะตายเพราะประสาทไวเกินไปจากการปนเปื้อนทางจิตใจ
เฉินเสาต้องการพักผ่อน
แต่ตอนนี้ยังไม่ใช่เวลา
ทั้งสองเดินเข้าไปในซูเปอร์มาร์เก็ต มุ่งหน้าตรงไปยังโซนอาหาร และอย่างที่คาดไว้ โซนอาหารก็มีกฎฉบับที่ห้าปรากฏขึ้น
เฉินเสาบีบขมับ เบิกตากว้างอ่านอย่างตั้งใจ พยายามจดจำทุกตัวอักษร
【กฎการซื้อของในโซนวัตถุดิบอาหาร:
1. วัตถุดิบทั้งหมดที่จำหน่ายในโซนนี้เป็นของดิบ กรุณาปรุงให้สุกก่อนรับประทาน
2. ห้ามรับประทานอาหารหรือดื่มน้ำในโซนนี้
3. วัตถุดิบจะไม่ขยับ ไม่ร้องไห้ ไม่หัวเราะ และไม่พูด พวกมันจะไม่ทำร้ายคุณ