ว่างซีเก็บกระเป๋า มองหาทิศ แล้ววิ่งออกนอกเมืองหย่งโจ้ว
รถฟักทองวิ่งในเมืองจะดึงดูดความสนใจ เธอเลือกใช้ทางลัด วิ่งสองขาออกจากเมือง
ถึงนอกเมือง ว่างซีอัญเชิญรถฟักทอง มุ่งหน้าประตูเมืองตะวันออกของเมืองปู้ลั่ว ใกล้ถึงก็ให้ฟักทองน้อยหยุด
เธอมาถึงเนินเขาลูกหนึ่ง หญ้าสูงถึงเอว ลมพัดซ่าดังเซียว
ว่างซีหาที่สูงเล็กน้อย หมอบลงมองข้างล่าง
แวบแรกเห็นที่โล่งใต้เนิน ร่างผอมบางกำลังสู้กับกระต่ายกลายพันธุ์ขนาดครึ่งคน
ว่างเหยียน
เจ้าตัวนี่มั่นใจในความหล่อมาก จนตัวละครในเกมเหมือนตัวจริงไม่มีผิด
เขาใส่ชุดเกราะผ้าที่ระบบแจก มือถือดาบเหล็ก ท่าทางงุ่มง่ามเหมือนเด็กจับตะเกียบครั้งแรก
กระต่ายกลายพันธุ์เตะเขาลอยไปสามเมตร หลอดเลือดลดจนเห็นได้
ว่างซีหมอบตรงนั้น เท้าคางดู สีหน้าเหมือนดูละครสัตว์ฟรี
หลี่ซือหยาไม่รู้ไปไหน ถึงไม่มาปกป้องแก้วตาดวงใจของเธอ
"ไม่รู้หรือว่าทิ้งผู้ชายหน้าตาดีแบบนี้ไว้ในโซนป่า มันเรียกหมาป่าได้นะ" ว่างซีบ่น
สิ้นเสียง ลำแสงสีเงินพุ่งจากอีกทาง ปักเข้าตาซ้ายของกระต่ายกลายพันธุ์
กระต่ายร้องโหยหวน กระโดดสูงสามฟุต แล้วล้มลง ชักกระตุกสองสามที ก็นิ่ง