แนวคิดของเฉินฉางอานชัดเจนนัก การสอบคัดเลือกข้าราชการของต้าหนิง แม้ไม่ได้สอบบทความแปดขา แต่ก็เป็นบทความแปดขาอีกรูปแบบหนึ่งมิใช่หรือ
ทว่า นับแต่อดีตมา การปฏิรูปย่อมไม่อาจสำเร็จได้ในก้าวเดียว
หากล้มล้างทุกอย่างอย่างหุนหันพลันแล่น ย่อมให้ผลตรงกันข้ามเท่านั้น
ข้อเสนอของเฉินฉางอานคือแยกสอบคัดเลือกเป็นสาขา ใช้คนให้ตรงกับงาน
สาขาแรกคือแผนกอักษรศาสตร์
บทความ บทกวี กระทั่งกลอนคู่ยังคงต้องสอบ จุดประสงค์คือคัดเลือกผู้มีความเชี่ยวชาญด้านถ้อยคำร้อยเรียง คนเหล่านี้ไม่จำเป็นต้องมีความสามารถในการปกครองบ้านเมือง สามารถรับตำแหน่งอันทรงเกียรติแต่ไม่ต้องยุ่งเกี่ยวกับงานบริหารได้ เช่น ชำระตำรา เรียบเรียงหนังสือ หรือเขียนเอกสารให้หน่วยงานต่าง ๆ
หากเกิดเหตุอย่างครั้งที่ทูตแคว้นเยียนมายั่วยุ ก็ให้พวกเขาออกโรงจัดการ จะได้ไม่ปล่อยให้ราชสำนักตกอยู่ในภาวะไร้คนใช้อีก
การก่อตั้งแผนกนี้นับเป็นการปรับเปลี่ยนจากการสอบคัดเลือกแบบเดิม เท่ากับแยกบทความและบทกวีออกมาแล้วรวมเป็นสาขาหนึ่งโดยเฉพาะ ความพยายามที่เหล่าบัณฑิตทุ่มเทมาก่อนหน้านี้ย่อมไม่สูญเปล่า อีกทั้งยังช่วยลดผลกระทบจากการปรับเปลี่ยนระบบสอบคัดเลือกได้อย่างมาก
ส่วนยุทธศาสตร์นั้น เฉินฉางอานก็แยกออกมาเป็นอีกสาขาหนึ่ง ตั้งชื่อว่า “แผนกกิจบริหาร”
สาขานี้ไม่สอบบทความ ไม่สอบบทกวีหรือกลอนคู่ แต่สอบเฉพาะยุทธศาสตร์ หัวข้อทั้งหมดมาจากงานราชการจริง ครอบคลุมกิจการทหาร งานชลประทาน การเกลือและเหล็ก การขนส่งทางน้ำ กฎหมาย และด้านอื่น ๆ
ผู้เข้าสอบต้องเสนอวิธีแก้ปัญหาให้ตรงกับโจทย์ ผู้คุมสอบให้คะแนนตามความเป็นไปได้และความครบถ้วนของคำตอบ สาขานี้คัดเลือกผู้มีความสามารถในการลงมือทำ เมื่อเข้ารับราชการแล้วจะถูกส่งไปยังกระทรวงทั้งหกหรือเมืองต่าง ๆ เพื่อรับตำแหน่งที่ดูแลงานเฉพาะด้าน
นอกจากนี้ ยังอาจเพิ่ม “แผนกผู้เชี่ยวชาญเฉพาะ” ได้อีกด้วย