ในเรื่องการปฏิรูปภาษีพาณิชย์ เฉินฉางอานได้เสนอแนวทางที่เป็นรูปธรรมไว้หลายประการในยุทธศาสตร์
ประการแรก ยกเลิกด่านเก็บภาษีตามเส้นทาง เหลือไว้เพียงด่านภาษีขนาดใหญ่บางแห่งบนเส้นทางการค้าสายหลัก พ่อค้าส่งสินค้าจากต้นทางถึงปลายทางก็ชำระภาษีเพียงครั้งเดียว จากนั้นใช้ใบเสร็จรับเงินภาษีเดินทางไปทั่วแผ่นดินได้ วิธีนี้จะขจัดปัญหาการขูดรีดเป็นทอด ๆ ได้ถึงราก ทำให้ภาระของพ่อค้าลดลงอย่างมาก อีกทั้งช่วยให้สินค้าหมุนเวียนได้รวดเร็วยิ่งขึ้น
ประการที่สอง จัดตั้ง “สำนักท่าเรือค้าขาย” ตามชุมทางการค้าสำคัญ ทำหน้าที่จดทะเบียนประเภท ปริมาณ และราคาสินค้า พร้อมจัดทำบัญชีภาษีพาณิชย์ให้เป็นระบบเดียวกัน เพื่อให้ทราบภาพรวมการค้าทั่วประเทศ และนำไปกำหนดนโยบายภาษีพาณิชย์ที่เหมาะสมยิ่งขึ้น
ประการที่สาม จัดตั้งระบบ “ทะเบียนพ่อค้า” พ่อค้าทุกคนที่ขึ้นทะเบียนกับราชสำนักจะได้รับอัตราภาษีเดียวกันและความสะดวกในการผ่านด่าน สินค้าของพวกเขาจะได้รับการคุ้มครองจากทางการ ไม่ถูกท้องถิ่นตามเส้นทางกักสินค้าและขูดรีด
ส่วนผู้ที่ไม่ได้ขึ้นทะเบียน ให้เก็บภาษีหนักตามระบบเดิม เพื่อนำการค้าของราษฎรที่กระจัดกระจายเข้ามาอยู่ในสายตาของทางการ ทั้งทำให้พ่อค้ามีความคาดหวังที่แน่นอน และทำให้ราชสำนักมีฐานในการจัดเก็บภาษี
ประการสุดท้าย คือการกำหนดอัตราภาษีที่แตกต่างและเพิ่มขึ้นตามลำดับ เพื่อลดภาระของพ่อค้ารายย่อยระดับล่าง และส่งเสริมให้การค้าเจริญรุ่งเรือง...
เขาวางพู่กันลง แล้ววางกระดาษร่างยุทธศาสตร์ทั้งสามแผ่นเรียงเคียงกันบนโต๊ะ ก่อนกวาดสายตาอ่านตั้งแต่ต้นจนจบอีกครั้ง
การบริหารเกลือ การปฏิรูปการสอบคัดเลือกข้าราชการ และภาษีพาณิชย์ ยุทธศาสตร์ทั้งสามบทครอบคลุมสามด้าน ทุกบทล้วนชี้ตรงไปยังปัญหาเร่งด่วนที่สุดของต้าหนิง พร้อมเสนอวิธีแก้ไขที่นำไปปฏิบัติได้จริง
