ภายในท้องพระโรง ขุนนางต้าหนิงต่างเปลี่ยนสีหน้าพร้อมกัน
คณะทูตจากแคว้นอื่นล้วนมาเข้าเฝ้าเพื่อถวายเครื่องบรรณาการและกล่าวคำสรรเสริญอย่างนอบน้อม มีเพียงแคว้นเยียนที่รุกเร้าคุกคาม หมายเข้าร่วมการทดสอบรอบพระราชวังของต้าหนิง เพื่อชิงตำแหน่งจอหงวน
นี่มิใช่การคบหาสหายด้วยบทกวีอย่างแท้จริง แต่เห็นชัดว่าอาศัยโอกาสแห่งการเฉลิมฉลอง มายั่วยุวิถีแห่งวรรณศิลป์อันเป็นขนบสืบทอดร้อยปีของต้าหนิงต่อหน้าธารกำนัล หวังทำให้ต้าหนิงอับอายต่อหน้าแคว้นทั้งหลาย!
การทดสอบรอบพระราชวังสำคัญเพียงใด จะปล่อยให้แคว้นศัตรูเข้ามาแทรกแซงได้อย่างไร?
หากพ่ายแพ้ ชื่อเสียงด้านวรรณศิลป์ที่ต้าหนิงสั่งสมมาร้อยปีย่อมป่นปี้ ภายหน้าบรรดาแคว้นทั้งหลายย่อมดูแคลนและบีบคั้นต้าหนิงตามอำเภอใจ
ปราชญ์ใหญ่โจวเป็นคนแรกที่ก้าวออกมา ประสานมือกล่าวว่า “ฝ่าบาท กระหม่อมเห็นว่าการทดสอบรอบพระราชวังเป็นรากฐานของวิธีคัดเลือกผู้เข้ารับราชการของราชสำนัก มิอาจถือเป็นเรื่องเล่นได้พ่ะย่ะค่ะ……”
ครั้งก่อนในการโต้วาทีหน้าท้องพระโรง แม้ต้าหนิงจะเป็นฝ่ายชนะ แต่ก็ต้องเผชิญอันตรายอย่างเฉียดฉิว
บัดนี้แคว้นเยียนเตรียมพร้อมมาเนิ่นนาน หากพลาดท่าในการทดสอบรอบพระราชวัง แล้วตำแหน่งจอหงวนถูกชาวเยียนชิงไป จะตั้งพวกเขาเป็นขุนนางหรือไม่ตั้งดี?
มู่หยงตัว๋อหัวเราะขึ้นมาทันที “ฮ่าๆ ทุกท่านโปรดวางใจ ต่อให้บัณฑิตแคว้นเยียนของเราได้เป็นจอหงวน ก็ไม่เรียกร้องสิ่งใดจากแคว้นของท่าน พวกเราเพียงอยากแลกเปลี่ยนฝีมือกับบัณฑิตของแคว้นท่านเท่านั้น……”
“หยิ่งผยอง!”
“อาศัยพวกเจ้า ยังคิดชิงตำแหน่งจอหงวนของต้าหนิงเราอีกหรือ?”
สิ้นเสียงของเขา เหล่าขุนนางต้าหนิงต่างเผยสีหน้าโกรธเกรี้ยว
ทูตแคว้นเยียนผู้นี้หยิ่งผยองยิ่งกว่าเจ้าคนที่ฆ่าตัวตายกลางท้องพระโรงคราวก่อนเสียอีก!
ภายในท้องพระโรงพลันอื้ออึงวุ่นวายขึ้นมา
บนบัลลังก์มังกร จักรพรรดิแห่งต้าหนิงยังคงสงบนิ่ง สีหน้าไร้โทสะแม้แต่น้อย ลึกลงไปในแววพระเนตรกลับปรากฏแววครุ่นคิดอยู่ชั่วขณะ
เมื่อต้องเผชิญกับข้อเรียกร้องอันไร้มารยาทของแคว้นเยียน พระองค์สามารถปฏิเสธได้