จอมกวี ผู้พิทักษ์แคว้น

ตอนที่ 152 หน้ากระทรวงขุนนาง

8 นาที· 1.7K คำ

ตามธรรมเนียมที่สืบทอดกันมา เมื่อประกาศผลการสอบคัดเลือกข้าราชการแล้ว ก็จะจัดพิธีแห่รอบเมืองทันที

พิธีนี้มีจุดประสงค์เพื่อปลุกใจเหล่าบัณฑิตทั่วหล้า ขอเพียงสอบได้ในคราวเดียว ก็ย่อมก้าวข้ามประตูมังกร รับการคารวะจากหมื่นประชา

แม้แต่ขุนนางในราชสำนัก เมื่อพบขบวนจินซื่อรุ่นใหม่ ไม่ว่าจะมีตำแหน่งสูงต่ำเพียงใด ก็ต้องก้มศีรษะคารวะ

ไม่นานนัก จินซื่อรุ่นใหม่ทั้งหลายก็แต่งกายเรียบร้อย ตั้งขบวนติดตามขันทีออกจากวังหลวง มาถึงด้านนอกประตูเฉิงเทียน

ถนนหลวงนอกประตูกว้างขวาง ทางเสด็จยาวสิบลี้สะอาดสะอ้านและโอ่อ่า สองข้างทางเคลียร์พื้นที่ไว้ล่วงหน้าแล้ว ทหารองครักษ์ยืนเรียงราย ธงโบกสะบัด ชาวบ้านนับหมื่นเบียดเสียดสองฟากถนน ต่างชะเง้อคอรอคอย เสียงผู้คนอื้ออึงคึกคัก เป็นภาพอันยิ่งใหญ่ที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน

ม้าพระราชทานสามตัวซึ่งล้วนเป็นอาชาชั้นเลิศ ยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าทางเสด็จ

ม้าที่อันดับสองและอันดับสามใช้ขี่นั้นสง่างามแข็งแรง มีอานม้าประณีต คอม้าและกีบทั้งสี่ยังพันด้วยผ้าไหม ดูสูงศักดิ์ยิ่งนัก

ส่วนม้าพระราชทานตัวที่อยู่ตรงกลางและนำหน้าสุดนั้นยิ่งแตกต่างจากตัวอื่น มันมีขนดำสนิททั่วทั้งร่าง ไร้สีอื่นเจือปนแม้แต่น้อย ขนเป็นเงางามดุจแพรไหม รูปร่างสูงใหญ่สง่างาม เมื่อเทียบกับม้าอีกสองตัวแล้ว สูงกว่าถึงครึ่งศีรษะ

บนตัวม้าประดับอานและผ้ารองอานปิดทอง พู่ไข่มุก และเครื่องประดับลายมังกรปักดิ้นงดงาม หรูหราสะดุดตา ยืนเป็นหัวแถวของม้าทั้งสาม เปี่ยมด้วยสง่าราศี นี่คือธรรมเนียมพิเศษสำหรับจอหงวนแต่เพียงผู้เดียว

ด้านเครื่องแต่งกาย เฉินฉางอานผู้เป็นจอหงวนก็แตกต่างจากจินซื่อคนอื่นเช่นกัน

มีเพียงเขาคนเดียวที่สวมฉลององค์จอหงวนสีแดงชาด สวมดอกไม้วังไว้บนศีรษะ ที่อกยังประดับดอกไม้ผ้าไหมแดงซึ่งถักจากแพรแดง เมื่อยืนอยู่ท่ามกลางผู้คนจึงโดดเด่นสะดุดตาเป็นพิเศษ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป