เช้าวันรุ่งขึ้น เฉินฉางอานตื่นนอนแล้ว ก็ไปรอชิงซวงอยู่ที่ลานบ้านก่อน
วันนี้เป็นวันเปิดร้านชิงซวงฟางวันแรก เมื่อสองวันก่อนทั้งสองคนนัดกันไว้ว่าวันนี้จะไปที่ร้านด้วยกัน
นางเป็นหญิงอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งเมืองหลวงเพียงยืนอยู่หน้าร้าน ก็เป็นป้ายโฆษณามีชีวิตของร้านแล้ว
เพียงแต่เฉินฉางอานรออยู่ที่บ้านเป็นเวลานาน ก็ไม่เห็นชิงซวงมา
รออีกครู่หนึ่ง ใกล้จะเลยเวลาเปิดร้านเข้าไปทุกที เฉินฉางอานจนใจ จำต้องล็อกประตูบ้าน ออกเดินทางไปที่ร้านเพียงลำพัง
บางทีชิงซวงอาจจะไปที่ร้านเองแล้วก็ได้
ถนนหนานเจีย หน้าร้านชิงซวงฟางจัดเตรียมเรียบร้อยแล้ว
ป้ายไม้ที่เขียนว่า "ชิงซวงฟาง" สามตัวอักษร พื้นดำตัวอักษรสีทอง มองดูแล้วสะดุดตาเป็นพิเศษ
เฉินฉางอานผลักประตูเข้าไป สาวน้อยสองคนที่อยู่หน้าเคาน์เตอร์เห็นนางเข้ามา ก็โค้งคำนับทันที "คารวะคุณชายเซิน"
หญิงทั้งสองสวมชุดกระโปรงแบบเดียวกัน เกล้าผมแบบเดียวกัน ดูไปแล้วเหมือนสาวใช้ในบ้านเรือนทั่วไป แต่ท่วงท่ากิริยาของนางทั้งสองกลับแผ่ความรู้สึกที่แตกต่างจากสาวใช้ธรรมดา แต่จะว่าเป็นอะไร เฉินฉางอานก็บอกไม่ถูก
เฉินฉางอานเคยพบนางทั้งสองตอนที่มากับคุณหนูกงเยวี่ยที่ร้านเมื่อคราวก่อน นางทั้งสองเป็นพนักงานขายที่คุณหนูกงเยวี่ยจัดไว้ประจำร้าน
สาวน้อยสองคนนี้ คนหนึ่งชื่อเฟยชุ่ย อีกคนชื่อเจินจู อายุสิบหกปีทั้งคู่ รับผิดชอบการขายน้ำดอกไม้
เจินจูมองเฉินฉางอานแล้วยิ้มกล่าว "คุณหนูให้พวกเรามาช่วยที่นี่ คุณชายมีธุระอะไร ก็สั่งได้เลยเจ้าค่ะ"
เฉินฉางอานพยักหน้าแล้วกล่าว "ข้าดูก่อน"
นางเดินดูรอบๆ ในร้าน เคาน์เตอร์และชั้นวางของเตรียมไว้ครบแล้ว ขวดกระเบื้องสีเขียวมรกตเล็กๆ งดงามหลายแถววางเรียงกันอย่างเป็นระเบียบบนชั้น ตัวขวดเขียนอักษรเล็กๆ สามตัวว่า "น้ำชิงซวงลู่"