เมื่อเผชิญหน้ากับปราชญ์ประจำหัวหน้าสถาบันโต้วเหวินฮวน เฉินฉางอานไม่หวาดกลัวแม้แต่น้อย
เรื่องอื่นไม่ต้องพูดถึง กฎเกณฑ์ในแวดวงขุนนางต้าหนิงนั้น เขาเข้าใจแจ่มแจ้งยิ่ง
เขาเป็นจอหงวนอันดับหนึ่งจากการสอบคัดเลือกข้าราชการโดยแท้ ฝ่าบาททรงแต่งตั้งเขาด้วยพระองค์เองให้เป็นหานหลินซิวจว้านชั้นหกตายทัพ เป็นขุนนางในสังกัดราชสำนักอย่างถูกต้อง มีตำแหน่งในทะเบียนขุนนางโดยสมบูรณ์
ตำแหน่งขุนนางที่ได้มาจากการสอบคัดเลือกอย่างเป็นทางการเช่นนี้ อำนาจการแต่งตั้งโยกย้ายย่อมอยู่ในมือราชสำนักและกระทรวงขุนนางอย่างมั่นคง ไม่มีผู้ใดข้ามกระทรวงขุนนางและฝ่าบาทไปเปลี่ยนแปลงตำแหน่งของเขาได้
ปราชญ์ประจำหัวหน้าสถาบันหานหลิน แม้ภายนอกจะดูมีตำแหน่งสูงและอำนาจมาก กุมการดูแลกิจการภายในสถาบันหานหลินไว้ในมือ แต่แท้จริงแล้วมีเพียงอำนาจกำกับดูแลภายในสถาบันเท่านั้น ไม่มีอำนาจพักงานหรือลงโทษขุนนางตามอำเภอใจ
หากคราวนี้เขายอมถอย ยอมรับการกลั่นแกล้งไร้เหตุผลนี้แต่โดยดี อีกฝ่ายก็มีแต่จะได้คืบเอาศอกในวันหน้า
ต่อไปในสถาบันหานหลิน เขาคงถูกอีกฝ่ายกดขี่ควบคุมอย่างอยู่หมัด ไม่มีวันได้สงบสุข
โต้วเหวินฮวนคิดจะหาเรื่องเขา เฉินฉางอานจึงตัดสินใจไม่สวมรองเท้าเสียเลย คนเท้าเปล่าย่อมไม่จำเป็นต้องกลัวคนสวมรองเท้า หากเรื่องบานปลายขึ้นมา ผู้ที่เสียหน้าย่อมไม่ใช่เขาแน่นอน...
ภายในสถาบันหานหลิน เหล่าขุนนางที่ยืนมุงดูต่างพากันกลั้นหายใจ
ไม่มีใครคาดคิดว่าจอหงวนหนุ่มจะเด็ดเดี่ยวแข็งกร้าวถึงเพียงนี้!
ขุนนางใหม่ทั่วไป เมื่อเพิ่งเข้าทำงานในที่ว่าการ ผู้ใดบ้างไม่ระมัดระวังตัว ถ่อมตนและนอบน้อม เชื่อฟังผู้บังคับบัญชา ไม่กล้าขัดคำสั่งแม้แต่น้อย...
มีเพียงเขาเท่านั้นที่กล้าเผชิญหน้าปะทะกับปราชญ์ประจำหัวหน้าสถาบันชั้นสาม ผู้เป็นขุนนางสำนักราชเลขา ต่อหน้าคนทั้งสถาบันหานหลิน...