จอมกวี ผู้พิทักษ์แคว้น

ตอนที่ 17 น้ำชิงซวงลู่

8 นาที· 1.9K คำ

เฉินฉางอานมองสาวน้อยในอ้อมแขนที่หลับไปแล้ว ยังขยับปากละเลียดรสอยู่ แล้วหันไปมองนางกงเยวี่ยอย่างจนปัญญา

องค์หญิงเจาเยวี่ยก็จนใจเหมือนกัน ใช้นิ้วนวดขมับ รับตัวชิงซวงจากอ้อมแขนเฉินฉางอานแล้วกล่าวว่า “ข้าจะพานางกลับก่อน ส่วนร้านกับโรงงาน ข้าจะจัดการให้เร็วที่สุด…”

ชิงซวงดิ้นไปมาในอ้อมแขนเฉินฉางอาน หลับตาพรางพึมพำไม่ชัดว่า “ไม่เอาน่ะ ข้ายังจะดื่มอีก…”

องค์หญิงเจาเยวี่ยพยุงนางกล่าวว่า “ไปเถอะ กลับไปแล้วค่อยดื่ม…”

หลังจากส่งนักลงทุนใจบุญสองท่านนั้นไปแล้ว เฉินฉางอานก็กลับเข้าไปยุ่งในครัวอีกครั้ง

แอลกอฮอล์ที่กลั่นออกมาได้ไม่กี่หยดเมื่อครู่ ถูกชิงซวงดื่มไปแล้ว เขาจึงต้องกลั่นใหม่

จากนั้น เขาเก็บแอลกอฮอล์ที่กลั่นเสร็จแล้วลงในไหเคลือบที่สะอาดใบหนึ่ง

ในไหเคลือบใส่ส่วนผสมอย่างดอกสายน้ำผึ้ง ใบเปปเปอร์มินต์ และพิมเสน

สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นยาดับพิษร้อน ขับความร้อน ถ้าถูกยุงกัดแล้วผิวหนังแดงและคัน ใช้สมุนไพรพวกนี้ก็ตรงกับอาการ

สุดท้าย เขาเอาผ้าขาวปิดปากไห ทิ้งไว้หลายชั่วยาม จนกว่าแอลกอฮอล์จะซึมเอาส่วนสำคัญของสมุนไพรออกมา แล้วกรองด้วยผ้าบาง ๆ อีกครั้ง เอากากยาออกให้หมด เหลือเพียงน้ำดอกไม้เข้มข้น

ทำเสร็จแล้ว เฉินฉางอานยกไหเคลือบไปไว้ในที่ร่มของครัว แล้วหันไปมองวัสดุที่เหลือบนโต๊ะหิน คิดคำนวณเรื่องต่อไปในใจ

น้ำดอกไม้เป็นเพียงสินค้าเริ่มต้น ตอนนี้เป็นปลายฤดูร้อนต้นฤดูใบไม้ร่วง ยุงชุกชุม เหมาะที่สุดที่จะเปิดตัวน้ำดอกไม้ไล่ยุงแก้อาการคัน

เมื่ออากาศเย็นลงอีก ไม่มียุงแล้ว ยอดขายน้ำดอกไม้จะได้รับผลกระทบแน่นอน

ถึงเวลานั้น ค่อยเปิดตัวน้ำหอมแทนน้ำดอกไม้ ก็เป็นเรื่องสมเหตุสมผล

ขั้นตอนการผลิตน้ำหอมเหมือนกับน้ำดอกไม้ทุกประการ เพียงแต่เปลี่ยนสมุนไพรเป็นกลีบดอกไม้ เครื่องหอมต่าง ๆ

วันรุ่งขึ้นตอนเที่ยง รู้ว่าชิงซวงพวกนางจะมาวันนี้ เฉินฉางอานลงมือทำอาหารเอง เตรียมโต๊ะอาหารเต็มโต๊ะ ถือเป็นการขอบคุณพวกนาง

พอถึงเวลาเที่ยง สองนางมากันตามนัด

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป