"ดี ข้าจะร่วมกับเจ้า!"
เมื่อรับคำเชิญของเฉินฉางอาน ชิงซวงไม่ได้ลังเลแม้แต่น้อย รีบตอบตกลงทันที
นางแม้จะไม่ค่อยเชื่อว่าสิ่งที่เฉินฉางอานทำนั้นจะเทียบเท่าน้ำอบของตำหนักหรูอี๋ได้ แต่ด้วยใจที่อยากลองสนุก จึงตัดสินใจร่วมเล่นกับเขาด้วย
องค์หญิงเจาเยวี่ยยิ้มน้อย ๆ แล้วพยักหน้าเอ่ยว่า "ข้าเองก็ร่วมด้วยคนหนึ่ง"
เฉินฉางอานปรบมือเบา ๆ กล่าวว่า "เช่นนั้นก็ดีนัก สองคุณหนูวางใจได้ เนื่องจากท่านทั้งสองไว้ใจข้าถึงเพียงนี้ ข้าจะไม่ทำให้ท่านต้องเสียผลประโยชน์แน่นอน"
เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วเอ่ยขึ้นอีกว่า "การค้าครั้งนี้ ข้าเป็นผู้จัดหาสูตรลับ ส่วนคุณหนูชิงซวงเป็นฝ่ายออกทุน... อย่างนี้แล้ว เมื่อหักต้นทุนแล้ว กำไรข้าเอาสี่ส่วน ท่านเอาหกส่วน อย่างไรหรือไม่?"
เมื่อเป็นการค้าขาย เรื่องการแบ่งผลประโยชน์ย่อมต้องพูดกันให้ชัดแต่แรก เพื่อไม่ให้เกิดความบาดหมางใจภายหลัง
องค์หญิงเจาเยวี่ยพยักหน้าเล็กน้อย กล่าวว่า "ความคิดนี้เป็นของคุณชายเซินเอง พวกเราเพียงแต่ออกเงินทุนเท่านั้น หากไม่มีท่าน การค้านี้ก็เกิดขึ้นไม่ได้ ควรให้ท่านรับหกส่วน ส่วนข้ากับชิงซวงต่างรับสองส่วนก็พอแล้ว"
เฉินฉางอานชะงักเล็กน้อย ไม่คิดว่าการค้าขายยังจะมีคนรังเกียจที่ได้ส่วนแบ่งมากเกินไป...
ชาติก่อนเขาเคยเห็นผู้คนมากมาย ต้องแย่งชิงผลประโยชน์เพียงเล็กน้อยจนมิตรต้องแตกหัก พี่น้องต้องแก่งแย่งกัน แต่นางกงเยวี่ยผู้นี้กลับมีน้ำใจอันหาได้ยากยิ่ง
เขาส่ายหน้าเอ่ยว่า "เช่นนั้น ข้าจะไม่เป็นการเอาเปรียบคุณหนูทั้งสองหรือ?"
ชิงซวงกล่าวอย่างร่าเริงเปิดเผย "ท่านช่วยพวกเรามามากมายแล้ว เอาเปรียบสักหน่อยก็ไม่เป็นไร..."