สมดังคำกล่าว คนดังย่อมมีเรื่องให้ผู้คนครหา เฉินฉางอานไม่คิดเลยว่า เพียงเพราะทนสภาพอาหารการกินและที่พักในสนามสอบไม่ไหว จึงส่งข้อสอบก่อนกำหนด กลับก่อให้เกิดความวุ่นวายใหญ่โตถึงเพียงนี้
โชคดีที่ชาติก่อนเขาผ่านร้อนผ่านหนาวในแวดวงธุรกิจมามาก นอกจากฝึกจนคอแข็งดื่มสุราเก่งแล้ว หน้าด้านของเขาก็ยังถูกขัดเกลาจนหนาพออีกด้วย
แน่นอนว่า สิ่งที่เติบโตขึ้นมากที่สุดคือ ต่อให้เผชิญเรื่องใหญ่เพียงใด เขาก็ยังรับมือได้อย่างไม่หวั่นไหว รักษาจิตใจให้สงบ และตัดสินใจได้อย่างสุขุมเยือกเย็น
ข่าวลือและคำครหาจากภายนอกเหล่านั้น ไม่อาจส่งผลต่อเขาได้เลย
อีกทั้งในใจเขายังรู้ดีอยู่แก่ใจ
แม้จะเป็นการเข้าสอบคัดเลือกข้าราชการครั้งแรก และเขาไม่รู้เกณฑ์การตัดสินของต้าหนิง แต่ในเมื่อบทกวีก่อนหน้านี้โด่งดังได้ ข้อสอบของเขาที่มีบทกวีอยู่สิบบท ผลการประเมินก็ย่อมไม่เลว
ขอเพียงผู้ตรวจข้อสอบมีความสามารถในการชื่นชมบทกวีอยู่บ้าง เฉินฉางอานไม่กล้ารับรองว่าจะได้เจียเหนือ แต่บทกวีเหล่านั้นไม่ว่าบทใด หากได้ระดับเจียหรือเจียล่าง ก็เป็นเรื่องที่แน่นอนราวตอกตะปู
ส่วนบทความกับยุทธศาสตร์ ต่อให้โชคร้ายที่สุด เจอผู้ตรวจที่ไม่รู้เรื่องรู้ราว อย่างน้อยได้อี้เหนือก็คงไม่ยากกระมัง?
ไม่ต้องพูดถึงการติดอันดับหนึ่ง หากข้อสอบสามแผ่นที่รวบรวมแก่นวัฒนธรรมหลายพันปีของแดนมังกรไว้ กลับสอบจินซื่อไม่ได้ เช่นนั้นวงวรรณกรรมและราชสำนักต้าหนิงก็คงสิ้นหวังแล้วจริงๆ
ตำแหน่งขุนนางนี้ ไม่ทำก็ช่างเถิด...
เฉินฉางอานโบกมือ ยิ้มกล่าวว่า “รอผลสอบคัดเลือกข้าราชการออกมาก่อนค่อยว่ากัน วันนี้อยากกินอะไร พวกเราไปซื้อกับข้าวกัน...”