เมื่อวานนี้เมืองหลวงมีหิมะตก ลานหน้าสนามสอบถูกปกคลุมด้วยหิมะเก่าบาง ๆ เหยียบลงไปก็ส่งเสียงกรอบแกรบ
วันนี้เป็นวันที่หนาวที่สุดนับตั้งแต่เข้าสู่ฤดูหนาว ทว่าผู้เข้าสอบหลายพันคนที่มารวมตัวกัน ณ ที่แห่งนี้กลับไม่รู้สึกหนาวแม้แต่น้อย ในใจของทุกคนกลับร้อนรุ่ม
วันนี้คือวันประกาศผลสอบคัดเลือกข้าราชการ
จะทะยานขึ้นฟ้า ก้าวข้ามประตูมังกร หรือจะพ่ายแพ้หมดสิ้น สอบตกแล้วกลับบ้านเกิด ทุกอย่างขึ้นอยู่กับวันนี้
ทุกคนต่างรอคอย รอให้ประตูไม้ทาสีชาดสองบานนั้นเปิดออกอีกครั้ง แล้วทุกสิ่งก็จะได้ข้อยุติ
เหล่าผู้เข้าสอบเบียดเสียดกันอยู่แถวหน้า เขย่งปลายเท้า ยืดคอมองไปยังกำแพงโล่ง ๆ นั้นอย่างสุดกำลัง ในใจเต็มไปด้วยความกระวนกระวาย
ขณะเดียวกัน
ภายในเรือนเล็กแห่งหนึ่งใต้เมือง
เมื่อคืนเฉินฉางอานฝึกวิชาจนดึก อากาศข้างนอกก็หนาวเย็น เขาจึงไม่อยากลุกจากเตียง เอาผ้าห่มคลุมตัวแล้วขดอยู่บนเตียง
ในใจเขาเริ่มคำนวณแล้วว่า พอถึงฤดูหนาวปีหน้า จะต้องติดตั้งเครื่องทำความร้อนในห้องให้ได้ เขาเป็นคนทางเหนือ ฤดูหนาวที่ไม่มีเครื่องทำความร้อนช่างทรมานเหลือเกิน
ชิงซวงวิ่งพรวดพราดเข้ามาในเรือน พลางร้องเสียงดังว่า “เฉินฉางอาน ลุกได้แล้ว วันนี้ประกาศผลสอบ เจ้าไม่รู้หรือ ยังจะนอนอีก!”
องค์หญิงเจาเยวี่ยเดินตามหลังนางมา บนกายสวมเสื้อคลุมขนจิ้งจอกตัวหนึ่ง ยิ่งขับให้ทั้งร่างของนางดูสูงศักดิ์ขึ้นหลายส่วน
เฉินฉางอานขดอยู่ใต้ผ้าห่ม ขี้เกียจจะตอบ
ชิงซวงเดินไม่กี่ก้าวก็ถึงหน้าต่าง ยกมือเคาะกรอบหน้าต่างสองครั้ง แล้วกล่าวเสียงดังว่า “รีบลุกได้แล้ว พวกเราจะไปสนามสอบด้วยกัน!”