เรื่องที่ผู้คุมสอบมีความเห็นไม่ตรงกันนั้น ได้รับการคำนึงถึงไว้ตั้งแต่ก่อนการทดสอบรอบพระราชวังแล้ว
ตามกติกาที่ตกลงกันไว้ล่วงหน้า ในยามนี้ ทูตแห่งแคว้นเหลียงอย่างหานป๋อหยวน ซึ่งเป็นผู้คุมสอบรอบสุดท้าย ย่อมมีอำนาจใช้เสียงเดียวชี้ขาด
แคว้นเหลียงเป็นแคว้นเล็ก ๆ ทางเหนือของต้าหนิง ทำการค้ากับทั้งต้าหนิงและแคว้นเยียน ด้วยความสัมพันธ์พิเศษที่มีกับทั้งสองแคว้น เมื่อใดที่ต้าหนิงกับแคว้นเยียนจะตัดสินเรื่องสำคัญ ก็มักเชิญชาวแคว้นเหลียงมาเป็นพยาน
“ท่านทั้งสองโปรดใจเย็นก่อน”
หานป๋อหยวนรีบก้าวเข้าไป รับกระดาษคำตอบแผ่นนั้นมา แล้วกวาดสายตาอ่าน
ชั่วพริบตา ความสงสัยในดวงตาของเขาก็ถูกความตื่นตะลึงเข้าครอบงำจนหมดสิ้น
“ทิวทัศน์แดนเหนือ น้ำแข็งจับตัวพันลี้ หิมะโปรยปรายหมื่นลี้...”
เพียงเปิดเรื่องด้วยถ้อยคำไม่กี่คำ ก็คลี่ภาพทุ่งหิมะอันกว้างใหญ่ไพศาลออกมา พลังอันยิ่งใหญ่ ฝีมือการเขียนอันไม่ธรรมดา ภาพอันแจ่มชัดประหนึ่งปรากฏอยู่ตรงหน้า
อ่านต่อไป ภูเขาเต้นระบำประหนึ่งงูเงิน ที่ราบพุ่งทะยานดุจช้างขี้ผึ้ง กล้าเทียบเคียงกับสวรรค์ นี่ช่างเป็นพลังใจเช่นใดกัน!
ครั้นถึงบทหลัง เนื้อหาทั้งบทก็ยกระดับขึ้นอีกขั้น จากการพรรณนาทิวทัศน์เปลี่ยนเข้าสู่การรำลึกประวัติศาสตร์และระบายความรู้สึกอย่างเป็นธรรมชาติ ทั้งทิวทัศน์ ประวัติศาสตร์ อารมณ์ และปณิธานหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว ราวกับเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ
“แผ่นดินงามเช่นนี้ ชวนให้วีรบุรุษนับไม่ถ้วนต้องก้มโค้งคำนับ” รับช่วงจากเบื้องบน ส่งต่อไปยังเบื้องล่าง เชื่อมโยงไร้รอยต่อ จากทิวทัศน์ภูผาธาราอันงดงามชักนำให้ผู้ยิ่งใหญ่แห่งอดีตกาลนับพันปีปรากฏขึ้น