จอมกวี ผู้พิทักษ์แคว้น

ตอนที่ 146 ความโกรธของหลีเยียนเหนียน

7 นาที· 1.7K คำ

ภายในมหาวิหารตรวจข้อสอบการทดสอบรอบพระราชวัง

ข้อสอบบทกวีของทั้งสองแคว้น ต้าหนิงและแคว้นเยียน ผู้ตรวจข้อสอบของทั้งสองฝ่ายแลกเปลี่ยนข้อสอบกันเรียบร้อยแล้ว และดำเนินการตรวจต่อไป

บทความมีความยาวกว่าบทกวีมาก ความเร็วในการตรวจจึงช้าลงไม่น้อย

ปราชญ์ใหญ่โจวนั่งตัวตรงอยู่หน้าโต๊ะ ทุกครั้งที่พบข้อสอบฝีมือดีก็อดพยักหน้าชื่นชมไม่ได้

ผู้เข้าสอบรอบพระราชวังเหล่านี้ สมแล้วที่เป็นบัณฑิตผู้โดดเด่นซึ่งฝ่าฟันขึ้นมาจากบัณฑิตเกือบหมื่นคน

เขาตรวจบทความไปแล้วกว่าสิบชิ้น มีชั้นเจียหนึ่งชิ้น เจียล่างสองชิ้น ส่วนข้อสอบที่เหลือก็ไม่มีชิ้นใดต่ำกว่าอี้เหนือ

เขาไม่รู้ว่าข้อสอบชั้นเจียชิ้นนี้เป็นผลงานของผู้ใด ในใจก็ได้แต่หวังอย่างยิ่งว่าจะเป็นจินซื่อของต้าหนิง...

อีกฟากหนึ่งของปราชญ์ใหญ่โจว ปราชญ์ใหญ่ฉางแห่งแคว้นเยียนก็ตรวจข้อสอบไปแล้วกว่าสิบชิ้นเช่นกัน

บทความของบัณฑิตแคว้นเยียนล้วนเป็นสิ่งที่เขาสั่งสอนด้วยตนเอง ต่อให้เปลี่ยนลายมือ เขาก็ยังจำแนกได้ง่ายดายจากสำนวนและการเลือกใช้ถ้อยคำ

ในบรรดาข้อสอบสิบกว่าชิ้นนี้ มีสองชิ้นเป็นของบัณฑิตแคว้นเยียน

ข้อสอบชิ้นหนึ่งเดิมทีได้เพียงอี้เหนือ แต่เขากลับเลื่อนให้เป็นเจียล่าง

อีกชิ้นหนึ่งเดิมทีได้เพียงเจียล่าง เขากลับเลื่อนให้เป็นชั้นเจีย

ส่วนบทความของจินซื่อแคว้นหนิง เขาจงใจให้คะแนนต่ำลงหนึ่งขั้น เจียล่างให้เป็นอี้เหนือ อี้เหนือให้เป็นชั้นอี้...

นี่ก็เป็นขีดจำกัดสูงสุดที่เขาจะลำเอียงได้แล้ว

ในฐานะผู้ตรวจข้อสอบ การให้ระดับบทความแตกต่างกันเล็กน้อยเพราะความชอบส่วนตัว เป็นเรื่องปกติอย่างยิ่ง

แต่หากทำเกินไป ไม่เพียงผู้ตรวจข้อสอบฝ่ายแคว้นหนิงจะไม่เห็นด้วย แม้แต่ด่านของหานป๋อหยวน เขาก็ผ่านไปไม่ได้

ปราชญ์ใหญ่ฉางวางข้อสอบชั้นเจียของแคว้นเยียนไว้ข้างหนึ่ง แล้วหยิบข้อสอบแผ่นถัดมา สายตากวาดผ่านตอนต้นอย่างไม่ใส่ใจ แววตาที่เดิมเรียบเฉยไร้อารมณ์พลันหรี่ลงเล็กน้อย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป