ปัง!
เสียงดังสนั่นก้องเข้าหูทุกคน โต๊ะพลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง แท่นหมึกบนโต๊ะร่วงลงพื้น น้ำหมึกกระเซ็นไปทั่ว
ภายในมหาศาลา บรรยากาศที่เพิ่งสงบลงได้ไม่นานกลับตึงเครียดขึ้นอีกครั้ง
ทุกคนมองปราชญ์ใหญ่โจวอย่างประหลาดใจ เมื่อครู่ปราชญ์ใหญ่หลีก่อเรื่องไปแล้ว ไฉนปราชญ์ใหญ่โจวจึงเป็นไปอีกคน?
มีเพียงปราชญ์ใหญ่ฉางที่ดูคล้ายคาดเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้น สีหน้าแปรเปลี่ยนเล็กน้อย
ปราชญ์ใหญ่โจวอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง ชี้หน้าปราชญ์ใหญ่ฉางแล้วเอ่ยถามเสียงเข้ม “ท่านฉาง บทความชิ้นนี้เชื่อมโยงอดีตกับปัจจุบัน ทั้งเจตนารมณ์ โครงสร้าง วรรณศิลป์ และการใช้เหตุผล ล้วนไร้ที่ติ ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ไม่มีบทความใดที่กล่าวถึงการเคารพยกย่องอาจารย์ผู้ประสิทธิปัญญาเทียบเคียงได้ บทความชั่วกาลเช่นนี้ย่อมเป็นเลิศเหนือบัณฑิตแห่งทุกแคว้น ท่านกลับให้เพียงชั้นเจีย ข้าขอถามท่านฉาง ในสายตาท่าน บทความเช่นใดจึงจะคู่ควรกับชั้นเจียเหนือ?”
ภายในใจของปราชญ์ใหญ่โจวเดือดพล่านด้วยความขุ่นเคืองอย่างยิ่ง
เขาทุ่มเทให้กับวิถีวรรณกรรมมาทั้งชีวิต อ่านงานเขียนชั้นยอดจากทุกยุคทุกสมัย และพบเห็นผลงานอันงดงามมานับไม่ถ้วน
ทว่าคำกล่าวถึงอาจารย์ชิ้นนี้ที่ได้เห็นในวันนี้ คือหนึ่งในบทความอมตะที่เฉียบคม ยิ่งใหญ่ และสะเทือนใจที่สุดเท่าที่เขาเคยพบเห็นมาตลอดชีวิต
อีกชิ้นหนึ่งคือบทเชิญชวนสู่การศึกษาของเฉินฉางอาน
บทความชิ้นนี้ก้าวพ้นกรอบแข็งทื่อของงานเขียนเพื่อการสอบ ชี้ให้เห็นข้อเสียของยุคสมัย ฟื้นฟูสายธารวรรณกรรม ใช้เหตุผลได้อย่างเฉียบคม ทั้งยังมีวิสัยทัศน์กว้างไกล ทุกถ้อยคำล้วนเป็นสัจธรรมอันยิ่งใหญ่ ทุกประโยคล้วนสืบทอดได้อีกนับพันปี
บทความเช่นนี้ อย่าว่าแต่เป็นบทความยอดเยี่ยมที่สุดแห่งการทดสอบรอบพระราชวังครั้งนี้เลย ต่อให้จารึกไว้ในประวัติศาสตร์วิถีวรรณกรรมร้อยปี ก็ยังเป็นยอดฝีมือชั้นแนวหน้า สมควรได้รับการประเมินชั้นเจียเหนืออย่างไร้ข้อกังขา!
บทความนี้ได้รับชั้นเจียเหนือ มิใช่เพราะมันคู่ควรเพียงชั้นเจียเหนือ หากแต่เพราะชั้นสูงสุดของการทดสอบรอบพระราชวังมีเพียงชั้นเจียเหนือเท่านั้น
เมื่อปราชญ์ใหญ่โจวกล่าวจบ ทุกคนต่างยืนนิ่งงัน