ตระกูลหลงถูกสังหารหมู่ บรรดาผู้นำสี่ตระกูลใหญ่ล้วนตายโหง พร้อมกับปรมาจารย์ขอบเขตเทียนเซียงทั้งหกที่ซ่อนเร้นอยู่ในแต่ละตระกูล ก็ล้วนล้มสลายสิ้น
ข่าวนี้ ดั่งแผ่นดินไหวใหญ่ระดับสิบสองริกเตอร์ ในเวลาสั้นเพียงครึ่งวัน ก็แพร่สะเทือนไปทั่วเมืองหลวงต้าเฉียน
ชั่วขณะหนึ่ง ทั้งเมืองโกลาหล วุ่นวายไปทั่ว
เหล่าขุนนางและตระกูลใหญ่จำนวนนับไม่ถ้วน ต่างเงียบงันราวจักจั่นในฤดูหนาว รีบเร่งเรียกประชุมวงศ์ตระกูลในคืนนั้น ออกคำสั่งเข้มงวด หวาดหวั่นว่าจะพลั้งพลาดไปแตะต้องจวนโหวพิทักษ์แดนเหนือเทพสังหารผู้นั้นเข้า
โครงสร้างอำนาจทั้งเมืองหลวง ในวันนี้ ถูกพลิกคว่ำอย่างสิ้นเชิง
พระราชวังหลวง ห้องพระตำหนัก
"ปั้ง!"
พู่กันแดงในมือจ้าวหยวน หักดังเปรี้ยง
เขามองรายงานลับที่สำนักตรวจการหลวงเพิ่งส่งขึ้นมาบนโต๊ะมังกร บนใบหน้าอันทรงอำนาจนั้น ปรากฏความหวาดหวั่นที่ยากจะปิดบังเป็นครั้งแรก
"ฉู่เทียนหลงผู้นี้...เขากล้า!? เขากล้าอาละวาดถึงเพียงนี้!"
หกขอบเขตเทียนเซียงนะ!
นั่นคือหกขอบเขตเทียนเซียง!
เพียงเท่านี้...ก็ถูกเขาสังหารสิ้น?
ฝีมือของฉู่เทียนหลงผู้นี้ ลึกล้ำถึงขั้นใดกันแน่?
จ้าวหยวนรู้สึกได้ถึงความเย็นเยียบที่แล่นขึ้นมาจากกระดูกสันหลัง ทำให้เขานั่งไม่ติดราวกับนั่งอยู่บนเข็ม