"แคว้ง!"
เสียงโลหะกระทบกันดังกังวาน
ประกายไฟกระจาย
โซ่พันธนามังกรที่แข็งแกร่งสุดจะทำลาย ใช้พันธนาการมันมานับพันปี ถูกตัดขาดด้วยเสียงนั้น! รอยตัดเรียบลื่นราวกับกระจก!
"ไม่... เป็นไปไม่ได้!" มังกรอสูรคำรามด้วยความตกใจ หัวมหึมาฉวยเข้ามาใกล้ จ้องมองอาวุธธรรมดาๆ ในมือของฉู่เฟิงอย่างไม่ละสายตา ดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและไม่อยากเชื่อ
นี่มันอาวุธอะไรกันแน่?!
ฉู่เฟิงเองก็ตะลึง "ง่ายขนาดนี้เลยหรือ?"
"นายท่าน ดาบเล่มนี้ของท่านไม่ธรรมดาเลยนะเจ้าคะ" หลิงเอ๋อร์พูดอย่างภาคภูมิใจ
"กระบี่สังหารเทพนี่มีที่มาอย่างไร?"
"เดี๋ยวท่านก็รู้เองเจ้าค่ะ" หลิงเอ๋อร์พูดเป็นปริศนาอีกแล้ว
ฉู่เฟิงรั้งสติ โยกโยนกระบี่สังหารเทพในมือ มองมังกรอสูรที่ตะลึงงันอยู่แล้วเลิกคิ้ว "ตอนนี้ เชื่อหรือยัง?"
มังกรอสูรจ้องฉู่เฟิงเขม็ง สายตาเปลี่ยนไปมาไม่หยุด
เจ้าหนุ่มมนุษย์คนนี้ แท้จริงแล้วเป็นใครกันแน่? บนตัวกลับมีของวิเศษสองอย่างที่แม้แต่มันยังมองไม่ทะลุ! อย่างหนึ่งใช้กดดวงวิญญาณของมันได้ อีกอย่างใช้ตัดโซ่ตรวนของมันได้!
บางที... นี่อาจเป็นโอกาสเดียวที่มันจะได้เป็นอิสระจริงๆ!
"เจ้าจะยอมสวามิภักดิ์หรือไม่ยอม? ไม่ยอมข้าก็ไปละ" ฉู่เฟิงเริ่มยื่นคำขาดสุดท้าย
แรงดึงดูดของอิสรภาพ ในที่สุดก็เอาชนะความภาคภูมิใจอันสูงส่งได้
หัวมหึมาของมังกรอสูร หลังจากลังเลอยู่นาน ในที่สุดก็ค่อยๆ ก้มลง
"ข้า... เต็มใจยอมสวามิภักดิ์"
"พูดเปล่าๆ ไม่มีหลักฐาน จงทำสัญญาอสูรกันเถอะ" ฉู่เฟิงรีบพูดทันที
"เจ้า... เจ้ารู้แม้กระทั่งสัญญาอสูรรึ?!" มังกรอสูรตกใจอีกครั้ง
เรื่องนี้แน่นอนว่าหลิงเอ๋อร์เป็นคนสอน
พอได้ยินคำว่า "สัญญา" ดวงตาของมังกรอสูรแวววาวความไม่พอใจอย่างที่สุด
เมื่อได้เซ็นสัญญานายกับบ่าว ชีวิตความตายของมันก็จะตกอยู่ในความควบคุมของอีกฝ่ายโดยสิ้นเชิง เป็นทาสชั่วนิรันดร์ ไม่มีทางพลิกกลับขึ้นมาได้อีก